Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

kanatları kırık kanarya sustu
gözlerinden vuruldu kartal
arslanın pençesi düştü
dağ kayasız kaldı
tanrılar düş kurmaya başladılar
imkan/sızım

E’ye Hasret Türküsü

yar
hangi dağı aştın gene ki
yüreğim sızlar
özenle acı çekmek ölüme kafi midir bilinmez

E’nin Perçemine Gazel

perçemin sorsam hangi telli turna direnir
hangi iklim saçlarından haber eylemez eğleşir
hangi yaprak saçına değer de kan olur yeşerir
karşı ki dağ bilesin ayrılığındır içimdedir

içine kapanmış evlerin iyimserliği bulanık yarınlara fit
kazara çöker akşamın kirli tedirginliği kuşların yalnızlığına
düşünerek geçirmek gibi zamanı seni sevmek rüzgara karşı
çıkınımda buram buram yeniden dirilmesi ellerinin sulak
kaçıncı aryamdı gelircesine gidişin mayıs akşamı bilsem nasıl anlatır yasaklanmış rüyalarımı
yepyeni hüzünlerle sırdaş eskimişliğini sevdalı aldanmışlığımın

E… bir çift kara özlemdir

bir eksiğim var
kokun yoksa dudaklarımda
parmaklarım dolanmayınca
eteklerine tedirgin sevinçlerinin

aklımın bir kenarına not etmiştim
ağlamak da ihtimaller dahilindeydi
katmerlenmişken bulutsuzluğun tedirginliği
E….E Adana’da bir haziran sabahını sabah olmaktan çıkardın
gözlerin uykusuzdu bekleyişsizliklere alıştırarak beynimi
her şeyi oluruna bırakmanın aldatıcı akışkanlığı

sıkıntılı kaldırımlardan akıyordu akşam
soğuk ülkeler gibiydi caddeler etrafımda
eski ormanlar gibi kokarken saç diplerinde
kınası bir akdeniz öğleninin
akşamı bir ömür bilsem gene ölmezdim...

kumlu sahillerinde olduğumu
kimseye söyleme
gözlerim
pür telaş balıkçılların
hayırsız neşesiyle delik deşik
deli poyrazlar savuruken

bu sessizliğin dışarısı geçmiş zamanlı
güneşi yaşlanmış olsa da yepyeni şefkatli
uzakları tanıyan arabalarda aklım
anneleri balkonlarda çocuklara kıskankanç
sokak satıcılarının eşliğinde geçiyor ömrüm
yaşıyorum diyorum en azından yaşıyorum

rastgele bir beldenin nüfus hanesine düşmüş
son rakam yalnızlığıdır gözlerin
biz hayata rağmen artı biriz kendimizce kendimize
meçhul yolcunun rotasız bileti yüreklerimiz
zamansızlığında birden bastıran kış bulutların
beni benle paylaşan umutların olmasaydı