Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

piyanist elleriydi kankardeşim rakı
gözüm yine yol çekiyor minik kuş
gözüm seyriyor
paris barikatlarında yoksulluğun gücü dalgakıran ezenlere sen
bir çırpıda anladım değişimin hemen olmadığını
dinlemeyi öğrendim bağrımda komün ateşleri

dudağının kıyısı şirin çiçekçi dükkanı
kimseye yazılmamalı şiir
hayat zaten kafiye hece anlamı çoğul
dağınık kış günleri yıkanırım ancak olmayışınla
öğlen olursun güneşli istanbul günleri
rıhtımda rahat bırakmaz martılar

ay efsunlu bir silgi gibi
dalaşırken özlemimle
kendimi unuturum
özlemim öksüz kalır...

yağmurlarla dalaşırken öfkem

S'Ye Haikular

SANA

kapı önünde
ayak altında durup

eskimiş yaz günlerinden kalma bir
temmuzda aldım aramanın tadını
yokluğun şımarmış gecelerin efendisidir
itinasız günlerimde yitirdim itimadımı

yokluluğunun da ötesinde tadımlık hülya

görevimi yükledim sırtıma
tüm vakitleri aştım da geldim
aman vermezce geldim
kirli ve sarışın çamurlu
hasta içerlemiş tipiye

huzur veriyor üşümek
kesik kesik mayıs ortası rüzgarlarıyla
ruhum sana esir
sensizliğim hayata

özgürlük olmalı bu

arsızdır dönüşsüzlük
yürünecek yolum yok
kayacak yek yıldızım
sonsuz bir arzuyu
başka bir sever imkansızlık
göz kırpmasız

hicrandı
fısıldaştığımız akşam rüzgarıyla
İstanbul uzakta
sinemalar avutmaz gönlümü
tiz sesli bir cigan gibidir özlemin
eski bir anı haykırır içimde

bohem takılırdı gözlerim göğüne
kırk ikindi yağmurlarının okşamasıydı ağaçları
günlerin tortulu akşamsılığı
aynı yörüngede eserdik baş göz edilmiş acılarla içkin
ölümle mayalanmış yaşamlardan kusursuz demlenir bu aşk
zaman yağmur sonrasızlığı toprağa ve buluta tutkun