İzin Silinmiyor

İZİN SİLİNMİYOR

İzin silinmiyor, yıllar geçse de,
Adın yaşıyor gönlümün her köşesinde.
Ne rüzgâr sökebildi ne zaman unutturdu,
Sevdan mühür oldu kalbimin derininde.

İzin silinmiyor, yollar değişse bile,
Hasret büyüyor yine geceyle birlikte.
Bir gülüşün kaldı hatıralarımda,
Ömrüm geçti seni beklemekle.

Her sabah adınla açıldı gözlerim,
Her akşam özleminle doldu sözlerim.
Ne kadar sustuysam dinmedi içim,
Sensiz eksik kaldı bütün düşlerim.

İzin silinmiyor, yüreğim şahittir,
Bu sevda ne yalandır ne de geçicidir.
Bir ömür taşıdığım en güzel emanet,
Kalbimin en derininde saklı sevgidir.

Yağmur yağınca seni hatırlarım,
Rüzgâr esince adını fısıldarım.
Gökyüzüne bakıp dua ederim,
Belki bir gün yeniden sana kavuşurum.

İzin silinmiyor, gözlerimde yaş oldun,
Dilimde dua, gönlümde sır oldun.
Ne kadar uzaklara gitsen de benden,
Kalbimin en güzel yanı sen oldun.

Mevsimler değişti, takvimler eskidi,
Saçlarıma sessizce aklar serildi.
Ama içimde açan sevda çiçeği,
İlk günkü gibi dimdik kaldı.

Bir fotoğrafın kaldı avuçlarımda,
Bir de sesin yankılanır kulaklarımda.
Hatıralar bazen ağır gelir bana,
Yine de vazgeçemem seni anmaktan.

İzin silinmiyor, geceler biliyor,
Yastığım sessizce gözyaşımı siliyor.
Kimse görmese de bu iç yangını,
Rabbim her hâlimi en iyi biliyor.

Ben seni çıkaramadım yüreğimden,
Ne zamanın yükü ne de ayrılık sökebildi.
Çünkü gerçek sevda unutulmaz,
Kalbe bir kez yazıldı mı ebedîleşir.

Belki yollarımız bir daha birleşmez,
Belki kader bize aynı baharı vermez.
Ama sana olan sevgim eksilmez,
Bu gönül seni sevmekten vazgeçmez.

İzin silinmiyor, toprağa düşen yağmur gibi,
İçimde yeşeren bir umut gibi.
Adını her duamın sonuna ekledim,
Rabbime emanet ettiğim bir sevgi gibi.

Bir gün bu ömür sessizce bitecek,
Beden toprağa, ruh Rahmân'a dönecek.
Ama ardımda kalan her şiirde,
Sana olan sevgim yaşamaya devam edecek.

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ