İsmimim şifası Şiiri - Eylül Çiçeği

Yıllarca uyuyan o gizli koru,
Tutuşturdu bende bu ağır soru.
İçimde parlayan Akdeniz zoru,
Senin o hoyratça vuruşundandır!
​"Nasılsın" diyerek sordun ya teni,
Yataklara düşen o dertli beni...
Bu sinsi ateşin yakışı seni,
Sana hakkımı helal etmeyişimdendir!
​Tabibim derdime bir teşhis koydu,
Bu sızının adı "Ateş"ti, buydu.
Şifası dağdaki o gizli suydu;
O narin çiçeğin duruşundandır!
​Adım Çiğdem benim, ilacım Çiğdem,
Senden gelen dertle sarardı çehrem.
Kendi özüm ile sarıldı yarem;
Bu şifa, o bağın kopuşundandır!
​Ne sitem eylerim ne de dönerim,
Kendi ateşimde kendim sönerim.
Sen sahte dünyanda kal derim;
Bu gidiş, o tahtın yıkılışındandır