Bir sabah uyansam, dünya güllük gülistanlık olsa…
Bir mucize olsa, insanlar mutluluktan uçsa…
Bir sabah uyansam, herkes dünyada aynı dili konuşsa…
Bir mucize olsa, kalpler sonsuza dek aşkla atsa…
Bir sabah uyansam, insanlara kanat takıp uçursam…
Bir yaz yağmuruna yakalanmıştık el ele seninle ansızın…
Sırılsıklam bir şekilde yürüyorduk durmaksızın…
Gökkuşağı altında dilek tutmuştuk ikimiz…
Hiç ayrılmasın diye kenetlenen ellerimiz…
Gözlerimin önünden gitmiyor sana özgü gülüşün!...
Ben çocuk muyum, bir sevindirip bir üzüyorsun,
İyi niyetimi hep suistimal ediyorsun.
Sen deli misin, ağlayacağın yerde gülüyorsun,
Bütün bunları bana inat olsun diye mi yapıyorsun?
Böyle sevgi, aşk olmaz olsun,
Bu gece yine uykusuz kaldım
Seni düşünüp maziye daldım
Bazen güldüm, bazen ağladım
O anları adeta yeniden yaşadım
Ne hayaller kurmuştuk biz gelecekle ilgili…
Öncelikli olanların altı kırmızı kalemle çizgili…
Her şey yarım kaldı ani gidişinle sevgili…
Vade doldu, ömür soldu, bugün ölüm oldu.
Ne çok şey vardı sana anlatmak istediğim…
Alıp başımı sana gelesim var…
Gözlerine vurulup ölesim var…
Aşkımı bu gece bölesim var…
Yüreğinde bana yer versen yâr.
Sensiz yaşadım, yaşayacağım kadar…
Bu şiirimi:
Henüz ömrünün baharında aramızdan ayrılan
ve hayatın kısacık yolculuğunda,
dünyada iz bırakan,
özellikle ölümü beni derinden yaralayan
Bir canım vardı, bir de canan’ım.
Canan’ım gitti, canım ciğerim yanar.
Alışmak öyle zor ki yokluğuna,
Adının her harfinde yüreğim kanar.
Bu nasıl bir yangın, yokluğun içimde bir kor!
Sensiz doğan güneşin,
Sensiz aldığım nefesin,
Senin olmadığın yerde
Canı cehenneme herkesin!
Hasretin ateş püsküren bir dev,
Özlemin içimde sönmeyen alev.
Sensiz zindan bu şehir, bu ev,
Canım yanıyor, dön yine beni sev.
Sorma bu aralar, hiç iyi değilim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!