Vardım bir bilmeze mutlu olamadım
Girdim bir çıkmaza yolu bulamadım
Elimi verdim kolumu alamadım
Kendi ellerimle sonumu hazırladım
Bütün kabahat bende kimseyi suçlayamam
Dil insanın aynasıdır.
İçini de dışını da yansıtır.
Gözler yalan söylemez,
Onlar gördüğünü anlatır.
Eline, diline, beline
Aradan yıllar geçse de…
Yerin hep boşluk bende…
Kabuk bağlasa da yaralarım…
Dokunsan, kanar nasırlı duygularım.
Yıllardır yaşarım seninle…
Sensizlik; yaşarken ölmenin bir diğer adı...
Sensiz yaşamanın kalmadı, ne anlamı ne de tadı...
Beni aşk çölünde leylasız bırakan seni, tatlı cadı…
Dön-gel, dolmadan fani ömrümün miadı!...
Gören var mı benim, sensiz güldüğümü?
Bendeki sensizliği şöyle bir düşün?..
Hayâl kırıklığı, böyle habersizce gidişin…
Dünyalara değerdi senin bir gülüşün…
Şimdiden özledim, diyeyim peşin-peşin…
Sensiz nasıl yaparım, şaştım kaldım!..
Uslan gönül, uslan; geldin yetmişine…
Durul gönül, durul; başlatma geçmişine…
Yıllar yılı aklım ermedi senin işine…
Yüzüne kim güldüyse, takıldın peşine…
Allah bilir, belki de yolun sonundasın…
Adamın poposu cırt cırtlı sanki,
Yapıştı koltuğa, kalkmaz dürzü.
Herkesle dost, herkesle kanki,
Hep garantici, anasının gözü.
Her şeye var bir bahanesi,
Bana “git” deme; hatırım kalır…
Beni senden ancak ölüm ayırır…
Felek bile sevenleri kayırır…
Sensiz zaman, zaten ölüm sayılır…
Bana “beni unut” deme; unutamam ki…
Olsun olsun aşk hep olsun,
Seven kalpler aşka doysun.
Olsun olsun sevmek olsun,
Seven kalpler mutlu olsun.
Olsun olsun aşk var olsun,
Ey sitemleri gül kokan sevgili…
Yalan dünyayı sevdiren güzel…
Lahza yok ki seni düşünmediğim!
Üzüntümü mutluluğa dönüştüren,
Lalezarımın yegâne gülüsün sen.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!