İsmet Barlıoğlu Şiirleri - Şair İsmet Ba ...

Mazi falan özlemem;
Yaşadım gençliğimi.
Kedere boyun eğmem;
Yaşadım gençliğimi.

Günlerim gün gibiydi,

Ey yaşam…
Niye böylesine kutsalsın?
Neden hiçbir şeyde yok sendeki lezzet?
Ne balda, ne kaymakta,
Bazen bir küçücük gülücük olup
Kalmana karşın

Delice korkuyorum bir gün gidersin diye,
Beni böyle bırakıp bir başıma burada.
Geçmekten korkuyorum bu andan ileriye,
Yaşamak istiyorum seninle bir arada.

Hiçbir şey yok gözümde, ne maddi, ne manevi,

Çoluk-çocuk hep borçluyuz,
Yaşamak mı lan bu, Emmi?
Suçlulardan da suçluyuz,
Yaşamak mı lan bu, Emmi?

Para alır, gün sayarız,

Bir adım daha at, bayram önünde,
Öyle mahzun kalma o yas gününde,
Bir aşk yaşayalım elin elimde,
Dile destan olsun herbir anımız.

Belli olsun neyse ömrün değeri,

Gidişin olmasın ebedi asla,
Ben sonsuz özlemler taşıyamam ki.
Mahvolur ölürüm o büyük yasla,
Sensiz baharlarda yaşayamam ki.

Yanar yıkılırım Kerem 'den beter,

Sevilmemek ne zormuş sevilen tarafından,
Yüreği hor görülmüş, tutup atılmış gibi.
İnsan utanır durur kendi itirafından
Sanki artık gönlüne olanlar olmuş gibi.

Ne gecede tad kalır, ne de günlerde lezzet,

Çok yaman yaşlandım bir bitmeyen karasevdada,
Çok oldu mutlu günlerimi uzaklarda bırakalı,
Çok oldu ayrılalı körpe gençliğimden,
Yaprakları silkeleyeli çok oldu dallarımdan,
Körpe ilkbaharlar solgun gözlere döndü çileler içinde,
Güneşler batmayı bilip doğmayı bilmez oldu,

Sakın üzülme, anam-babam; yaşlanmıyorsun:
Ben seni eski yaşında saklayıp duruyorum
Cümle yaşlılıklara, cümle çirkinliklere inat.
Sen yine Dünya Güzeli Fatma kadar güzelsin,
Güzeller Güzeli Züleyha kadar gençsin,
Varsın cümle zamanlar

Simsiyah gözlerin daldı derine,
İpek yanağına yaşlar düşüyor.
Seyrettiğin hayal ben miyim yine?
Ürperen yanağın pembeleşiyor.

Ben çok uzaktayım, duman içinde,