Gönlüm atlı, ben yaya, demem dere, dağ, tepe,
Ömrümü çiçek gibi yollara serpe serpe,
Servet, mal, mülk ne gerek benim gibi garibe?
Ben seni arıyorum içinde rüzgarların.
Yüreğim rüzgarların savurduğu bir yaprak,
Aşkın bazen çok tatlı, bazen zehirden acı,
Ben seni böyle gördüm, böyle bildim, tanıdım.
Her cefan ve her lütfun benim başımın tacı,
Ben seni böyle gördüm, böyle bildim, tanıdım.
Bazen rüzgar gibisin, geçiyorsun eserek,
Deniz bir seninle bütünleşiyor,
O yüzden denizde yaşlı gözlerim.
Kalbim yokluğunda hüzünleniyor,
Ben seni denizle, kumla özlerim.
Çiçekler derdinde, kuşlar derdinde,
Herkes birşey peşinde,
Ben senin peşindeyim.
Kalbim senin elinde,
Ben senin peşindeyim.
Su olsun balıkların,
Kalbim kimler için, gönlüm kimlere?
Kim beni bilecek artık ezbere?
Beni öylesine koyup gittin ki;
Canım bedenimden çıkmak üzere.
(ZEYTİNLER ALTINDA isimli Hece Şiirleri 'nden > 96-96/100)
Türkülerimi rüzgarlara bıraktım,
Yamaçlara sürülerimi
Ve kavalımı boz-bulanık sulara,
Bir ben kaldım ortada
Bölük-pörçük,
Dudaklarımda senden kalma
Ben oldum bir değnek, o oldu yolcu,
Yine görünmedi yolların ucu.
Ben oldum bir pınar, o vurdu geçti,
Ne önümde durdu, ne bir su içti.
İstinye ‘li Haydar Bey bir şirkette müdürdü,
Görevini yıllarca paşa paşa sürdürdü.
O candan hizmet etti, korudu şirket onu,
Böylece sürüp gitti hayat-memat oyunu.
Evlenmişti Haydar Bey, üç çocuk sahibiydi,
Maddiyat bakımından hali-vakti iyiydi.
Bağışla beni;
Sana amansızca gönül verdiğim için,
Gençliğime say hatamı,
Toyluğuma say.
Hışım gibi işlemiş yüreğime ateşin,
Yüreğim nasıl bilsin ne yaptığını, neylediğini?
Ayrılık bir fişek kader oldu bize,
Dağ dağa kavuşamazmış,
Biz de kavuşamadık.
Birbirimizle güzel günler yaşarız
Sanmıştık.
Yaşayamadık.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!