sitem
düşürmeseydim adını
düşürmeseydim sevdamı
sütten ak bembeyaz kağıda
kim bilirdi seni benden başka
Düşüme yıkıcı bir ihtilal gibi girdin Jordanka Andonova
çoktan unutmuştum seni usulca tükenen bu yaşamda
demek böyle oluyormuş yaşlar biraz ileri gidince
bir suskun yağmur gibi hüküm sürerken yalnızlık
durup durup eskimiş günler anımsanıyormuş
Kırmızı minik bir tabelada gördüm adını
süslemişti mahallemizin küçük bir sokağını
beyaz çiçeklere bezenmişti evlerin her yanı
geçerken oradan o güzelim kokularına sarındım
başımda hazan yelleri esti uçuştu tel tel saçlarım
avuçlarımı bir sıcaklık aldı bir an ellerin sandım
Hava soğuk
dışında sessiz bir fırtına
içinde karın nefesi var
biliyorum üşüyorsun
gel artık biraz ısın
sokul yüreğimin sıcağına
a
güneş elini ayağını çekiyor ya çok fazla sürmez
acılara tutunmuş bir sessizliğin içinden gelircesine
aceleci solgun bir akşam daha erkenden
düşer gökyüzünden ömürlerin üstüne
Hazan mevsimi arkamızda
nazlı sarılar ayrılıkların tanığı
bir yanımız yar kucağı
bir yanımız toprak ana
ağaçlar yaprak dökmede
hüznün her tonuna
sonuç
yaşam yaşam içinde
hayallerde ümitlerde
sonsuz istekler
birbirini çoğaltan
Bir serçenin tükenmez ürkekliği var
son ışığını saklayan akşam güneşinde
minicik bir yürek gibi parlıyor gözlerimde
ışıktan renkler düşüyor ellerime tutamıyorum
avuçlarımdan kayıp süzülüyor gökyüzü
kanatlanıp uçmak yakalamak istiyorum




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!