İsmail Akyüz Şiirleri - Şair İsmail Akyüz

İsmail Akyüz

Hava kapalı yağmur yağdı yağar
kara bulutlar ak bulut üstüne kapanmış mevsim sonbahar
gece sevgilere adanmış yaşamlar sonsuza
fabrikanın paydos düdüğü çalıyor vakit tamam
üç on bir vardiyası bitiyor sırada gececiler var
yağmur kendini boşaltıyor sabırsız bir akışla

Devamını Oku
İsmail Akyüz

Zamanın içinde hep umutla beklemek sessizce
bir tutam sevgi aramak girdiğin her yürekte
yaşamın içinden geçerken takılıp kalmak
olmayacak bir zamanın mahkûmu olmak
oysa bunlar değildi içimden geçenler
çiçekler açtıran bir bahçe olmak

Devamını Oku
İsmail Akyüz

Beni çağırıyor gibisin
istekli ve umursamaz
saçlarının uçuşması
ağzını açışın dudaklarını ısırışın
gözlerin gözlerimi ayartıyor
memelerin görünüyor

Devamını Oku
İsmail Akyüz

Kaybolur bir bir ayak izlerim
orospu gecelerin koynunda
ellerimin arasından kayar gider
yüreğimdeki o ürkek kuş
korkaklar hak etmez sevdaları

Devamını Oku
İsmail Akyüz

Cesur bir kadındın sen Urna
sapına kadar karaydı gözlerin
içinde şimşekler çakar
şavkırdı geceler
bazen rüzgarım eser
savrulur uzun siyah saçların

Devamını Oku
İsmail Akyüz

Serseri bir bıkkınlık üzerimde salkım saçak
kalafata çekilmiş bir yüreğin suskunluğu içindeyim
iyiyim sessizim huzurlu hazan güneşiyim
bıraktığın gibiyim hafta yedi ben sekiz evdeyim
çıkmıyorum artık pek dışarıya öyle olur olmaz
hoş çıksam da değişmiyor gittiğim yerler hep aynı

Devamını Oku
İsmail Akyüz

Karanlıktı henüz sabaha daha vardı
koridorda bir lamba gibi yanıyordum
kapının önünde delirircesine korkuyordum
kendimi dışarı atmak istiyordum
kaçıp kurtulmak istiyordum
amansızca peşimdeydi ecel kaçkını bir düş

Devamını Oku
İsmail Akyüz

Yağmur ne çok mutlu
yağarken özlediği kucak
kokusuna karıştığı toprak
bir vuslat hep beklenen
hepimizi bir bir alacak

Devamını Oku
İsmail Akyüz

Gökyüzü akşam koyusu
üstümde rızasız bir sıkıntı
içimde hazırlıksız bir mahpus
acımasızca hayatı sorguluyorum
lal olmuş hayat sus pus
huzurlu bir yağmurun kapısında

Devamını Oku
İsmail Akyüz

Gökyüzü kendini boyarken fırtına grisine
bulutlar çaresiz ve gebedir
sürüklenir durur kaderin önünde duman duman
ve aslolan biraz yaşamdır, ölümle sonlanan
biraz da ölümdür doğumla başlayan

Devamını Oku