Kadınlarım,hayatımı paylaşanlarım
deli aşklarım huzur bulduklarım
korunmasızlıklarım sevdalılarım
fırtınalarım süt limanlarım
belki beni hatırlarsınız
ve bağışlarsınız umarım
Hiç bir zaman istemesen de
geçirmesen bile içinden
gidebilirim sanırsın yine de
sanırsın ki söküp atmak kolay yaşanmışları
sanırsın ki o kokuyu unutursun
unutabileceğini düşünürsün o saçları
Resimler çiziyorum beyaz kâğıtlara
özlenen o kadının kapkara saçlarını
sevmeyi unutan bir adamın hüzünlü bakışlarını
eskimiş bir teknenin yalnızlığa yelken açışını
kayıp bir hayatın sorgulanışını
ne varsa içimde sessizliğe uçup giden
Kimseyi iplemeyen bir karamsarlıktı
sessizce usul usul üstümüze sinen
yarım ayın ışıltısı hüznünü gökyüzüne vururken
talihsiz bir çocuğun acınası umarsızlığı
ağlayan şiirlerin gözyaşlarına karışıyordu
biliyordum gök kuşağı da tükeniyordu kendi kendine
Bugün on iki Ağustos
günlerden Çarşamba
güneş batmak üzere
yapışkan kızıl bir sıcak üzerimde
ne bir yel eser ne de bir parça serinlik
dayanılmaz hallerdeyim
kelebek
bulutlar her şeye benzer
gökyüzüne bakmayı bilirsen
görmek istemezse gözler
bir rüzgarla dağılıp gider
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!