İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

Bilim adamları dehşete kapılmıştır
Ve durmuştur Avrupa’nın beyni.
Beyninin durmasındansa
Körlüğü seçmişti Wyndham Lewis.
Rüzgâr altında gece karanfilin ortasında,
Taçyaprakları neredeyse kımıltısız.

Önceden yazdığım dizeler yalandı,
Daha candan sevemem seni diyenler bile.
En harlı ateşimin sonraları yanacağını
Aklım almazdı kırk yıl düşünsem de.
Ama zamandır bu, milyon gayretle sokulur
Yeminler arasına, ve değiştirir kralların fermanını,

Bence engel tanımaz gerçek bir aşkla
Sevmiş olanlar. Aşk demem aşka
Değişik durumlarda değişip duruyorsa,
Ya da meyil duyuyorsa bırakmaya ilk fırsatta.
Aşk dediğin fırtınaya bakar ve titremez asla;
Ah, hayır! Her daim duracak bir işarettir,

Birdenbire yükseliyor
Bilinmez bir kuyudan
Bir araştırma
Anılarında senin
Bedeninin üzerinde bir sarkaç
Ya da bir mermi

11. Sone

Yitip gittiğin hız gibi aynı hızla büyüyeceksin sen
Senden olan birinde, senden kaynaklanan biriyle;
O taze kan seni genç ve diri tutarken
İşte bu benim diyeceksin, gençliğin geçip gittiğinde.

Ve otururuz burada
duvar dibinde,
Arena romana, Diocletian'ın, les gradins (1*) (2*) (3*)
quarante-trois rangées en calcaire. (4*)
Dazlak Bacon (5*)
satın aldı bütün küçük bakır kuruşları Küba’da:

12. Sone

Saatin kaç olduğunu anlatan çan vuruşlarını saydığımda,
Ve parlak günün korkunç gecede battığına baktığımda,
Gördüğümde menekşenin ışıltısını yitirdiğini
Ve siyah buklelerin beyazla gümüşlendiğini,

Yürüdü Kung
hanedan tapınağı boyunca
ve sedir korusuna girdi
ve aşağı ırmağın kenarında çıktı sonra,
Ve yanında Khieu, Tchi
ve kısık sesle konuşan Tian vardı

13. Sone

Ah, keşke hep kendin kalabilsen! Fakat sevgilim sen
Artık kendinin değilsin dünyada yaşamıyorken:
Gelmekte olan bu sona hazırla kendini,
Ve aktar birine o şirin suretini.

Bir humma misali aşkım, özlemini çektiği
Uzattıkça uzatacak şeyler her daim illeti.
Hastalığı azdıracak şeylerle beslenir,
Sayrı ve hırçın iştahının keyfiyle ilgilenir.
Mantığım, aşkımın öfkeli hekimi,
Öğütlerini dinlemedim diye terk etti beni.