İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

Avuçlarımda dağılan kar gibiydi yüzün
Ve semazenler dönüyordu hüznün çevresinde
Geçtin ansızın öte yakasına ölümün
Yaşamaktan usanmış
Nereye gidersin böyle
Alıp başını giderek

Alkalik

Mayıs’ta bir orman. Burada hayalet gibidir bütün hayatım:
o görünmez taşınma yükleri. Kuş şarkısı.
O sessiz göletlerde sivrisinek larvalarının

Haydn çalarım siyah bir günün ardından
ve tek bir sıcaklık hissederim ellerde.

İsteklidir tuşlar. Uysal çekiçler vurur.
Yeşildir, canlıdır ve suskundur ezgi.

Yorgun Alman askerleri
geçiyorlar yabancı bir kentten
alınlarında ilkyaz güneşiyle;
bakmıyorlar birbirlerine.
Yorgun, düşünceli, ürkek,
gidiyorlar yıkıma doğru

Kırık ve kekre bir öğün yemek rahip için
demir artıklarından, külden, gözyaşlarından
bir yeraltı öğünü, iç çekişlerden ve yıkılan duvarlardan,
bir öğün yemek rahip için, Almería’nın kanıyla pişirilmiş.

Bir öğün yemek bankere, mutlu Güney’in

Altı Kış

1
O siyah otelde uyuyor bir çocuk.
Ve dışarda: kocaman gözlü zarların yuvarlandığı
kış gecesi.

İçeri girin, efendim, buyurun alın anayurdu ve toprağı,
meskenleri, kutsamaları, istiridyeleri,
burada her şey satılır.
Barutlarınızla düşmeyecek hiçbir kule yoktur,
bulunmuyor isteklerinizi reddedecek herhangi bir başkanlık,
vergi tasarrufu yapacak herhangi bir ağ da yok.

Saf? Nedir anlamı bunun?
Cehennemin dilleri
Kasvetlidir, kasvetin üçlü

Dilleri gibi kasvetli, hırıldar
Kapıda şişko Cerebus. Kendi kendisine

Ve böyleydi O’nun kızı; (1*)
Demeter’in harmanisi gibi siyah, (2*)
gözler, saçlar?
Dis’in gelini, (3*)
Phlegethon Kraliçesi, (4*)
etrafındaki sis gibi donuk kızlar?

10. Sone

Utandığından inkâr edersin kimseyi sevemediğini,
Kendi kendine karşı basiretsizsin değil mi ki.
Kabul, sen istersen sürüyledir seni sevecek kişi,
Fakat apaçıktır sevmediğin hiç kimseyi: