İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

Dağdaki açıklamalarınla
Tanrısal gücünü gösterdin,
Övgülüyoruz seni, ey düşüncenin ışığı!

Görkeminin bir ışıltısıyla
Bütün gökkubbeyi aydınlattın,

Ey ay, bütün dünyayı ışıtabilirim diye övünüyorsun.
Fakat bak, kollarımda, yatıyor ay parçası sevdiceğim.
İnanmazsan kaldırayım perdeyi de bak.
Ama sevdiğime aşık olacağından
Ve dünyayı karanlıkta bırakacağından korkarım gene de.

Oy Kaptan! Kaptanım! Tamam oldu korkunç yolculuğumuz;
Her fırtınaya göğüs gerdi gemi, kazandık istediğimiz ödülü;
Liman yakın, duyarım çanları, etekleri zil çalar halkın,
Gözler izler dümdüz ilerleyen mağrur ve cüretkâr teknemizi:
Fakat oy yürek! Oy yürek! Oy yürek!
Oy Kaptanımın buz gibi

Öyle yakındı ki bana sesin
Canını yaktım O’nun,
Çünkü ellerimde buldum yeniden
Ellerini senin.

Söyleyecek söz yok artık

Avluda bağırıyor acı acı bir kuş,
madeni bir para kasada.

Tüyleri biraz hava,
ve yok oluyor ani bir parıltıda.

Özel Bölge

Önce ayaz vardı, ve ben yürüdüm gül meyvesi arasında,
New York ormanlarından oluşan boynunu şirinleştirmek için
Getirdiğin Avrupa’nın o kutsal yadigârları
Yunan güzellerinin mermer ayak uçları arasında.

Bildiğim en iyi şeysin sen.
Dünyadaki en değerli şeysin sen.
Yıldızlar gibisin sen, rüzgârlar gibi, dalgalar gibisin,
Kuşlar gibisin, tarladaki çiçekler gibisin.

Yol gösteren yıldızım ve dostumsun.

ve şimdi şiirin gibi özgürsün, özgür ve hiçbir yerin ve
her yerdesin, zamandan ve mekândan bağımsız, utkulardan ve
yılgıdan zincirlerini koparmış,

ve anlamı yok seni sonunda nereye gömeceklerinin ya da
gömmeyeceklerinin, toprağa terk etmelerinin, denize ya da ateşe,

Fakat bugün geliyor köylüler beni görmeye: 'Kardaş,
hiç suyumuz yok, Pablo Kardaş, hiç su yok,
yağmur yağmadı.
Ve ırmağın
kıt akıntısı
yedi gün akıyorsa, yedi gün kuruyor'.

Pablo Neruda adında olmaktan
daha aptalca bir şey var mıdır hayatta?

Kolombiya göklerinde
bulutları toplayan biri mi var?