İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

Zorbalığın yağlı, küflü
peynirinden uyanıyor
başka bir kurtçuk: favori olan.

Korkak olandır, kirli elleri
övgü dizme işine alınmış olan.

Tocopilla’nın yücelerinde uzanıyor nitratın pampası,
çorak topraklar, tuz madenlerinin utanç lekesi, gölgesiz,
zamansız, tek bir yaprağı, tek bir kınkanatlı böceği,
tek bir çayırlığı bile olmayan çöl.

Orada oluşturdu denizin garuma kuşu yuvasını,

hisseder derim
ellerinle
dondurulmuş
uyanır -
bir kuş örter
bedenimi

Şimdiye dek kimse yazmaya yeltenmedi bu şeyi,
Ve fakat biliyorum ara sıra içimizden
Büyük adamların ruhlarının nasıl geçtiğini,
Ve kaynaşmışız onların içinde, ve sadece
Ruhlarının yansımaları değiliz bizler.
Böylelikle Dante’yim ben bir ara

Hommages

Anti şiirsel duvar boyunca yürüdü.
Die Mauer. Ardını görmeden.
Yetişkin hayatlarımızı kuşatmak istiyor
o rutin şehirde, o rutin manzara.

Ben uzaklardayken, bu güzellik nasıl da
Geri yayılacak üstüme ve yutacak gönlümü!

İkimiz de yaşlandığımızda, bu saatler nasıl da
Safir bir gelgit misali taşıp gelecek üstümüze!

Bunu okurken hâlâ hayattaysan,
kapat gözlerini. Ben
altındayım gözkapaklarının, kararıp durmaktayım.

Bill Knott (1940-2014, ABD)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy

E. P. Ode pour l'élection de son sépulchre

Çağının akorduna ters düşerek, çabalayıp durdu
Üç yıl, diriltmek için şiirin
Ölü sanatını; beslemek için eski anlamda
“Yüce olanı”. Başından yanlıştı bu –

- II -

Hızlanmış yüz ifadesinden bir görüntü
Talep etti devran,
Çağdaş sahne için bir şeyler,
Mutlaka Attikavarî bir zarafet değil;

- III -

Kos’un muslin kumaşının yerini kapar
O çay-gülü, çay-bornozu, vs.
Sappho’nun barbitosunun
“Yerini alır” mekanik piyano.