İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

Susan O'Neill Roe İçin


Ne muhteşem heyecan -
Başparmağım yerine soğan.
Handiyse gitti başı,

Olduğum onca insandan, olduğumuz insanlardan,
birini bile bulamam:
yiterler hepsi giysi altında,
taşınırlar başka kente.

Her şey hazırken

Karlardan bir dünyadır şimdi. Evde değilim.
Nasıl da bembeyaz bu çarşaflar. Yüzlerde hiçbir özellik yok.
Keller ve imkânsızlar, tıpkı çocuklarımın yüzleri gibi,
Kollarımdan paçayı kurtaran o küçük hastalar.
Diğer çocuklar dokunmuyor bana: korkunçlar onlar.
Aşırı renkleri var onların, aşırı hayatları. Sessiz değiller,

Savaşa karşı duran
Karl Liebknecht
Burada yatıyor
Öldürüldüğünde
Düşmemişti kentimiz henüz

Yeni ahlâkçılık hakkında konuştukları tüm zamanda
Araştırıp inceledi gözleri beni.
Ve gitmek için ayağa kalktığımda
Bir Japon kağıt peçetesinin dokusu gibiydi
Parmakları.

Kartal Kayası

Cam kafeslerinde
sürüngenler
tuhafça kımıltısızlar.

Keçi Tanrı

Keçi tanrı misali kalçalı, böğürdü
Ay parıltılı korusundan ve bataklık ayazından
Ta ki bu insanın yaptığı çağrıya karşılık
Bütün baykuşlar o filizli ormanda kanat açıp

Keçi Vantuzu

Eski keçi çobanları yemin ederler, nasıl da bütün gece boyunca
O kuşun uyaran pırpırlarını ve vırıltılarını işittiklerini,
Ki uyanırmış kuş karanlıkla birlikte ve şafağa kadar yoğun çalışırmış,
Vampir gibi emip bütün sütünü her bir keçinin büyük memesinden.

Her derin keder
kaybetmiştir sevinci nesnede.
Yitirme bu yönü asla.

Keder görevini unutmasın sakın.
Sevincin alabileceği

Kedileri Adlandırmak zor meseledir,
Tatil oyunlarınızdan biri kesinlikle değildir;
Bir kedinin ÜÇ DEĞİŞİK ADI olmalı dediğimde
Bir zırdeli olduğumu düşünebilirsiniz önce.
Aile arasında günlük kullanılan adlar vardır öncelikle,
Peter, Augustus, Alonzo ya da James gibi,