ah Meri!
dağlardan dökülen beyaz bulutlar gibisin
her yanı sardın
hiçbir şey göremiyorum
durdum, yürüyemiyorum
dondum, düşünemiyorum
herkesi affet, ama kimseyi sevme çocuk
affet, çünkü affetmek affedileni değil
affedeni özgür kılar
kalbinde, aklında ve ruhunda
gereksiz insanlara duyduğun öfkeyi
ve nefreti yüklenmekten kurtulursun böylece
kalbin hiç kırılmamış gibi sev
hiç aldanmamış
yürekten hiç yara almamış gibi
gözyaşlarıyla hiç dağlanmamış gibi
aşkın gözlerine hiç mil çekilmemiş gibi sev
Bazen hayatın anlamı
Bir insanın gözlerinde yürümektir
Sonsuzca ve bitmemecesine
Zamanı durdurup yıldızları dökercesine
Bazen hayatın anlamı gitmektir
ağlamak istiyorum ey insanlık
gökteki bulutlar kadar olmasa da
dünya dolusu kanamak istiyorum
ağlamak istiyorum
boşalsın yüreğimin zehri
artık ağır geliyor yaşamak
kelimeler düğümlenirken boğazında
bir idam ipliğine takılır nefesin
cesaretin kırılır
susarsın
yollar serilir karşına
ne garip bir şey senden sonra yaşamak
senden çok, ama sensiz nefes almak
baktığım yerlerde seni bulamamak
ne garip bir şey sensiz, ama yine seninle yaşamak
bir kurşun gibi yüreğimde saklarken
ağlamışsın nehirler dökülmüş gözlerinden
çöllere düşmüş yüreğin
denizlere varmadan kurumuşsun
yaş ağaçlar gibi yanmışsın
ormanlar kalem, denizler mürekkep iken
bir bakış önünde susmuşsun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!