rüya’…
hadi n’olur geri ver bakışlarımı
kan doluyor gözlerim
toprağın altından geliyor sesim
ben hala mahkum ettiğin o yerdeyim
suya yazar gibi
adını yazmış kalbime
dalga dalga büyüyor içimde
kan mürekkebiyle
bir insan boğulur muymuş böylesine
gözyaşından kemendiyle
kırlangıçların şehrinden sesleniyorum
burada hayat sadece altı ay
gerisi karanlık ve yalnızlık
soğuk mevsimlerden kaçıp da geldim
kanatlarım üşüdü mavisinde göklerin
bin bir rüzgarda savruldum
yüreğim karla kaplanıyor her saniye
kayboluyorum, ta en derinlerde
ne kadar istesem de
durduramıyorum kar tanelerini
ayrılığın kutbunda buz gibi donsam da
damarlarımın içinde dolaşan kan gibiydi gözlerin
ne vakit baksam nefes alırdı yüreğim
çöle düşen yağmurlar gibi dokunur ve kaybolurdum
bir insan neden yaşar ve neden ölür, nemli gözlerinden anlardım
vedaları hiç sevmiyorum
mahşerde görüşürüz diyorum
sessizce
hakkını helal et demeden gidiyorum
aşk affetmez biliyorum
ok yaydan çıkmışken
an gelir ürkek bir kuş çıkar yumurtadan
kanatlarında doğum ıslaklığı
gözlerinde yabani bin bir heyecan
çalı çırpıdan bir yuvada hayata soğuk bir merhaba
an gelir tüylenir kanatlar
kaç kurtar kendini aşk
insanlar geliyor
hem de dolu dizgin
ellerinde koca koca paketler
üzerlerinde şık kıyafetler
yüzlerinde sahte tebessümler
aynı kitapta yazılır mı kaderimiz
bilmem ki
aynı sayfalarda
kan mürekkebinin kokusuna
ruhlarımız siner mi
bilmem ki
nerdesin
dokunamayacağım yerde misin
uzatsam ellerimi tutamaz mısın
uçurumlardan yuvarlanırken hislerim
ah gözlerim seni ararken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!