hüzünlü veda camın ardında
delicesine yağıyor yağmur
göklerin kapısı açılmış sanki
seller sular fütursuzca boşalmış
karanlıklar karanlıklara karışmış
hüzünlü veda bahtımıza düşmüş
kalbim,
hüzün çağlarından kalma bir aşk yaşıyor
dokunduğum tüm güller zamansız soluyor
kırlangıç pişmanlığı mevsimleri dolduruyor
imkansız dedikleri şey günbegün başıma geliyor
çöllerde bir mecnun, bahtıma düşüyor
paylaşamayacak kadar çok sevdiğim
canımın içinde can
damarlarımdaki kan
dünyalar güzeli
bal tatlısı Merim
bir adım kadar yakın
herkes affedilmek ister
ama ben sana beni affet diyemiyorum
parmak uçlarımda beraat fermanım
kalbim yaz diyor, yazamıyorum
artık iki kere düşünüyorum
bir ben, bir de senin için yaşıyorum
her an sanki iki kere nefes alıyor
aynı anı iki kere görüyor
ve aynı filmi sanki iki kere izliyorum
kalbim çarptığında
senin için ölürüm derlerdi ya
bak işte öldün, kimseler yok yanında
sen anbean gömülürken karanlıklara
onlar gidiyorlar uzaklara
ölenle ölünmez diyorlar baksana
ne çabuk unuturmuş insan
rıhtımda bıraktığın hiçbir şey
geriye döndüğünde yerinde olmayacak
şimdi gidiyorsun ya bir geminin koynunda
seni bekliyor ya hani hayaller
bir trans-atlantiğin var ya hani
bu bir cinnet tiyatrosu
konu: çoktan seçmeli bir aşk sınavı
sahnede üç kahraman
biri aşık, biri maşuk, biri de paralı adam
güzel kadın, genç aşkının önünde diz çöker
bugün bir resim gördüm
ayaklarımın bağları çözülüverdi
başımda aşağı kaynar sular dökülüverdi
etrafımı saran bir volkan saçılıverdi
bir denizin ortasında susuz kalıverdim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!