Kıyısından izleyeceksin hayatı
Hiç dokunmadığın denizleri izler gibi
Yamaçlarında yürümediğin dağları izler gibi
Hiç gitmediğin ülkeleri filmlerden izler gibi
Kıyısından izleyeceksin hayatı
geceyi bilmezdim
güneş beni böyle kırmasaydı
kalbim paramparça olmazdı
dostluğumuza ihanet bulaşmasaydı
beni görmezden geliyor
yıldızları yok bu gecenin
göğe uzayan rüyaları da yok
kapısı, kilidi yok bu yüreğin
efendisi, kölesi de yok
kimsesizler mezarlığı olmuş şu garip gönlüm
sevmeyen sevmesin, dilenmem arkadaş
güneş hiç doğmazmış cesetler üstüne
ışıktan bir yürek olsaymış.. istemem arkadaş
gece kaç saattir kimsesizler için
adım adım geride kalır da bitmez
sokak sokak uzar da son bulmaz
gökteki yıldızlar kadar sanırsın adımları
karanlık kaldırım taşlarına düşer ahların
eğilip de yerden kaldıramazsın
gün gelir yıkılır hayallerin
buzdan bir dağ gibi
düşersin uçurumlara
çarpa çarpa birinin gözlerine
acıdır yaşamak o andan sonra
bir kadına kaç kez AŞIK olunur
annem sana binlerce kez…
yalnızlığımın içinde ağlarken
senin yokluğun dikilir karşıma
yangın mavisine dönüşüverir gözyaşlarım
tükenir damlalar, çoğalır alevim
Kırmızı kar yağıyor
Üç tarafı denizlerle çevrili gözlerimin
Mavisi çalınmış hayallerin
Güneş siyah bugün
Yemyeşil bulutlar
Dallarını yere doğru sarkıtmış ağaçlar
rüya’…
güneşten kalma bir nur
ay parçası gözlerinde
bilmem ki nerelerde
sanki çok uzaklarda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!