ağlayan bir çift göz bırakmışsın
bak işte kanıyor gözlerimin içinde
kalbini sıksalar zamanın
sen damlarsın her saniye…
xı.vııı.x
yeşil zümrüt kuşum
cennetten azade meleğim
hoş geldin gönül tahtına
ne güneş aynı güneş
ne rüzgar aynı rüzgar
ne de insanlar aynı insanlar
sen giderken
dökülür ruhum boşluklara
inceden bir hüzün yayılır
rüzgar rüzgar dolar içime
sen sonbahar olursun
ben daldan dökülen sarımsı yaprak
seni beklerken
bir sen öldü gözlerimin önünde
ateşler üstüne düştü yağmurlar
ne nar söndü ne de damlalar
Seni de kırar hayat
En güçlü sandığın yerinden
Darmadağın eder
Parçalarını bile toplayamazsın
Parmak uçlarından akıp geçer
her gün ölmektense bir gün ölüveririm
anladım ki sevmeyeceksin
ben de çıkardım işte aşkın gözlüğünü
seni görmüyorum artık her şeyde
yağmurun tanelerinde yoksun
güneşin ışığından gitmişsin
medine güneşini kaybettiğinde
kızgın kumlar buz kestiğinde
bulutsuz günde yıldırımlar düştüğünde
develer ürküp karanlığa koştuğunda
cebrail son kez ufukta gözüktüğünde
sen gitmiştin sultanım
sen gül annem,
sihirli jaleler dökülsün yanaklarına
bir hülya maviliğinde parlasın gözlerin
kanatlansın yüreğinin altın kanatlı kuşları
sen gül annem,
sen biterken başlarsın
geceden sonra doğan güneş misin
kar altından çıkan çiçek misin
ölümden sonraki cennet misin (1)
hiçbir şey değilsen bile
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!