İsa Yılmaz Şiirleri - Şair İsa Yılmaz

İsa Yılmaz

gecenin bir yarısı doğdu Mehtap
karanlığa nur yağdı semadan
önce göğe ardından suya düştü cemre
bahar geldi bizim şehre

melekler ağladı, titredi gökler

Devamını Oku
İsa Yılmaz

O'na…

ışığın söndürür gecemi
bilmem ki kimsin
nesin, necisin
nereden gelmiş, nere gidersin

Devamını Oku
İsa Yılmaz

sancılı gözlerinle
titreyen sözlerinle
öldüren geçmişinle
yarım kalmış hayallerle gel

sabah, akşam demeden

Devamını Oku
İsa Yılmaz

konuş benimle dolunay
ya da sus, ama gel benimle
düşelim yollara seninle
gidelim kemiklerin acı çektiği mezarlıklara
uğultulu, karanlık ve kasvetli
gecenin maskesini yırtalım

Devamını Oku
İsa Yılmaz

do you see the light, man asked,
which in the top of the sky shining,
which will not extinguish any time
do you see the light, man asked,
which loneliness of the night, that will dominate
she said: yes

Devamını Oku
İsa Yılmaz

Bir şiir yazar
İki kahkaha atar
Güler geçerim
Şereften bahseden şerefsizleri
Namustan bahseden namussuzları
Haktan bahseden hırsızları

Devamını Oku
İsa Yılmaz

Bir şeyler fazla artık, farkında mısın
Gereksiz insanlarla dolu yüreğin
Ve ellerin kirli parmak izleriyle vedalı

Farkında mısın, ölen öldüğüyle kalıyor
Yaşayan kendi cehenneminde gülüyor

Devamını Oku
İsa Yılmaz

hüzün geldi gittiğin yerden
bir karanlık sardı her yanı
ateşin doğduğu yerden
nar nar oldu ellerim
bir vedaydın kayıp gittin yüreğimden
mürekkepler ıslattı nehirleri

Devamını Oku
İsa Yılmaz

dünyanın en güvenli yeri
bir insan kalbidir sanacaksın
zincirini kendi ellerinle vuracaksın

tarihin en büyük yalanıdır sevmek
tarihi yeniden yazacakmış gibi seveceksin

Devamını Oku
İsa Yılmaz

gelen çoğu zaman bir insan değildir
o insanın getirdiği duygudur
bazıları mahkumiyeti getirir birkaç aşk sözüyle
ve kimi bir bakışıyla nefreti
bazıları özgürlüğü getirir gözlerinde
bakmaya kıyamazsın gözlerine

Devamını Oku