beni sonsuzluğun öteki yakasında bırakıp giden sevgilim
bir gün söyleyecektim sana ne kadar da aşık olduğumu
neden bilmiyorum şiirsel ela gözlerine her baktığımda
söylemek istediğim ne varsa bir anda silinip gitmeseydi aklımdan
feleğim şaşmasaydı ruhumun en tenha noktalarında
bir gün seni ne kadar çok sevdiğimi söyleyecektim mutlaka
üşüyorum Allahım
buz gibi insanların yürekleri
kalplerde donuyor ellerim
dokunduğum sevgiler
bıçak gibi kesiyor
acımasızca damlatıyor kanımı
Sen neye tutundun, dedi adam
Hayat dallarını bir bir koparırken insanın
Sen neye tutundun, dedi adam
Ben büyük yalanlara tutundum, dedi kadın
Güce, fedakarlığa, krallığa tutunur gibi
hadi bak gözlerine
aynadaki gözler senin
kararan çehre
solan ten senin
senin bu hayat
hep senin, hep senin
gelmek için
ölüm döşeğini bekleyen mutluluklar gibisin
gel de bu ölüm senin için olsun
gün yüzü görmemiş düşler gibisin
gel de kalbimin rüyası gerçek olsun
zil her çalışında
koşar kapıya ayaklarım
gelen sen olursun bazen
ya da bir başkası her zaman
bilmiyorum, öğrenmedim hiçbir zaman
sen gelmişsin gibi düşündüm her zaman
ne desem yalan olur
seni anlatmak için sadece susmak gerekir
kalpten kalbe kurulan tüm köprüler
bir bakışınla yerlere yeksan olur
ne desem yalan olur
Dünyaya geldiğimde annemin kucağına sordum Seni
O, herkese şefkatlidir, dedi
İçtiğim o asil, o kutsal süte sordum Seni
O, herkese rızık verir, dedi
Ansızın dökülen gözyaşlarıma sordum Seni
O’ndan ayrılık ölümdür, dedi
seni beklerken
bir sen öldü gözlerimin önünde
ateşler üstüne düştü yağmurlar
ne nar söndü ne de damlalar
Seni de kırar hayat
En güçlü sandığın yerinden
Darmadağın eder
Parçalarını bile toplayamazsın
Parmak uçlarından akıp geçer
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!