Kıyısından izleyeceksin hayatı
Hiç dokunmadığın denizleri izler gibi
Yamaçlarında yürümediğin dağları izler gibi
Hiç gitmediğin ülkeleri filmlerden izler gibi
Kıyısından izleyeceksin hayatı
bir kere bahtsız olmaya görsün sanatkar
şair olur hep yanlış insanlara şiirler yazar
ressam olur yanlış insanların resmini yapar
heykeltıraş olur yanlış insanların heykelini diker
biz ki bahtsız sanatkarlar kadar bile şanslı değiliz
Krallar tepiniyor kölelerin zihninde
Ezildikçe, çiğnendikçe mutlu oluyor
Aşağılık duygusunun adı şeref konuyor
Kim yüceltebilir ki ruhu çürümüşleri
Kim hakikati gösterebilir ki
Her şeyi gördüğünü sanan körlere
Adam bir resim çizdi
Bir meydan ve hıncahınç insan...
Neresinden bakarsan bak
Yalnızlık dedi adam
Konuşan, gülen, eğlenen
Kavgalara tutuşan
Saçlarını tarıyor ölüler
Korkuyor mezarlıktaki aynalar
Çürümüş kemikler bile hayaller kurar
Gün gelir insan kalpsiz de yaşar
Ruhunu satmışken şeytana melekten maskeler takar
Ölümden mutlu son olur mu deme
Kalbini bedeninden önce gömenler vardır
Hayattan öte bir hayat vardır
Her hikayenin içinde
Başka bir hikaye vardır
İki kişilik mutluluklarda bir üçüncü kişi vardır
Ne vakit fazladan yaşadığını düşünür insan
Ölümcül bir hastalıktan kurtulunca mı
Bir savaştan yara bere içinde dönünce mi
Ne vakit fazladan yaşadığını düşünür insan
Büyük bir kazadan kıl payı sıyrılınca mı
Ölü ağaçlardan bir ev yaptı adam
Duvarları ahlardan
Penceresi gözyaşından
Bir sızı duydu daha hiç yaşamadan
Düşler kurdu mutluluktan
Bir hikaye çaldı masallardan
Küller için söyleniyor şarkılar
Her esintide biraz daha uyuyor ölüler
En büyük dahileri doğurur sadece en büyük acılar
Et ve kemikten içre bir şeyler var
Ruhun dipsiz odalarında çığlıklar
Hiç susmadan konuşuyor laller
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!