en güzel kelimeyi duymak için
duvarda asılı duran fotoğrafın
dile gelmesini beklersin bazen
o, konuşmaz hiçbir zaman
ve sen, onu duyuyormuş gibi yaparsın
bir gün geriye dönüp bakacak
ve her şey bu kadar anlamsız mıydı diyeceksin
insanlar bu kadar korkak, bu kadar acımasız
bu kadar şefkatsiz miydi
yoksa onların insan olabilme ihtimalleri miydi
her şeye anlam yüklememizi sağlayan
bana ne oldu ey sevgili
kaskatı kesilmiş sanki aşkın yüreği
hani eskiden ağlardım
gözlerini görmediğinde gözlerim
bana ne oldu ey sevgili
Hayat geçmişe doğru yaşanmıyor, dedi adam
İnsan kendi elleriyle büyüttüğü kalbine
Ve yenik düşüyor büyük umutlarına
Mutluluklar bile acı veriyor yıllar sonra
Hayat geçmişe doğru yaşanmıyor, dedi adam
en büyük veda kaldığını sanmaktır
zincirlere vurulan hiçbir şey aşk değildir
büyüsü kaçmışsa gözlerimdeki ışıltının
bil ki bu sana sunduğum en büyük vedadır
hoşça kal, dememi bekleme benden
git diyemedim hiç kimseye ta en derinden
gitmesine izin verirsen yüreğin ölür
bu en kötü ölümdür
topraklar saçılmamış, kefenler giyilmemiştir
birinin ardından bakmak en uzun matemdir
en kötüsü ilk darbedir
ilk bakış, ilk dokunuş
tüm gerçeklerden sonra ilk düşleyiş
ilk bekleyiş, ilk ah ediştir
bazen en kötüsü unutmaktır
kalem yazar evet ama yürek silemez
zaman küllerinden doğurur yaralı hatıraları
merhem tutmaz gözyaşları insanın
acı ve mutluluk arası
bir sırat köprüsüdür aşk
ancak çılgınlar sevebilir
kimi fırça kullanır
resim yaparken
kimi tırnaklarını
boyalar saçıldığında tuvale
kiminin fırça darbeleri
kiminin kalbi belirir
kayıp kelimelerin izinde
sisli dumanlı bir yolda
gittikçe kararıyor gözlerim
olmak istediğin yerde değilsen, diyorum
olduğun yerde de değilsindir
bir şeyler hep eksik ve yarımdır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!