Umarım hep kazarsın dedi adam
Ama her kaybettiğide beni hatırlarsın
İçin yandığında, dünyan başına yıkıldığında
Dizlerinin üstüne kapandığında
Yerle gök kalbinde darmadağın olduğunda
O büyük kıyamet, küçük kalbinde koptuğunda
insan başkalarını mutlu etmek için
yüreğine çekermiş en büyük acıları
sıksan kalbimi süngerden dökülür gibi dökülür ahlar
şu gözlerimdeki mutluluk değil
nasıl anlatsam ki sana
bir güneş üşür yüreğimde
sesini çıkarıp da söyleyemez
titrek bir yankı sarıverir her yanı
yalan derler diye ağlayamaz
bir güneş üşür yüreğimde
herkes kaybeder
düşmanlarına değil
çoğu zaman dostlarına
çünkü insan en büyük darbeleri
nefret ettiklerinden değil
saatler vardır geçmek nedir bilmez
güneş göğün kim bilir neresinde çakılı kalmıştır
sabah olmayacak diye öter gece kuşları
buz gibidir yalnızlığın hücresi
duvarlarından gözyaşı damlar sanki
öylesine nemlidir taşların yüreği
Paris'te Hıristiyan
Telaviv'de Yahudi çocuklar
katledilseydi nükleer bombalarla
şimdiye çoktan kalkmıştı uçaklar
katilin başına düşmüştü bombalar
ah şu Müslümanlar
yanlış adrese gönderilmiş mektuplar gibiyiz
zarfın içinde mahkum kalacak gözyaşlarımız
ruhunu ölüm meleğine teslim etmiş biri
topraklar altında nasıl çırpınırsa
ve nasıl sesini kimselere duyuramazsa
öylesine ve acımasızca kifayetsiz kalacak hislerimiz
adın kana düşmüş bir alev gibi dolanır içimde
dedim
adın cana düşmüş bir ölüm gibi kıvranır içimde
inanmadı, sustu ve gözlerini kapadı
adın bir güneş gibi aydınlatır dünyamı
Bir şiir aradım her doğum gününde
Her doğumda sen gelirsin diye bekledim
Gözleri yıldızlarda yürüyen kahinlerin
Bin yıldır beklediği peygamberleri bekler gibi
İmkansız bir umudu bekler gibi bekledim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!