yıllarca hayallerimde yaşattım seni
bir gün gelecek ve ben sana kavuşacaktım
parmaklarım dokunacaktı bir gün sana
ezelden kazınmıştı varlığın ruhuma
sensiz ölüm, gözü açık gitmek olurdu
ve bir gün geldi çile bardağı doldu
kapısını örtüp hayatın
ardına bile bakmaksızın
yaşanmış her şeye sırtını döneceksin
bir saniye içinde sonsuzu saklarcasına
bir de bakmışsın her şey karşında
ve sonra ta kalbinde bir ses duyacaksın
kiminin aşkı, kiminin felaketi olurmuş
güneş doğarken, aynı anda bir başka yerde
bir başka zamanda batarmış
rüzgar göğün bağrından kopup
tufan olup denizleri sürüklermiş
dalgalar coşup çağlarken
içimde bir yangın var
sessiz, dumansız
kalbimin ormanları yanıyor
can çekişen duygularım çaresiz
çatırdayan bir ben var içimde kimsesiz…
korkuyu düşünüyorum
senden sonra gelecek olan
aklımı başımdan alacak olan
kor bir ateş gibi yakacak olan
korkuyu düşünüyorum
bir kör gibi yaşamak
gözleri yüreğinde
elleri boşlukta
sonsuzluğun ışığına dokunarak
karanlığın gözyaşlarına basarak yaşamak
santim santim yoklayarak
göçmen kuşum geri döndü kalbime
masmavi şimdi bulutlar
al kırmızı yağmurlar damlar semadan
kan rengine bulanır beyaz güller
ayrılık bitti, güneş şehre ayak bastı
merhaba büyülü düşlerin sahibi
gözlerinde bir başkasını gördüm
ve öldüm
bir su idim, sarnıçlara gömüldüm
aradan bin yıl geçti de dönmedim
bir yanlış idim, bin ömre bedel oldum
siyah beyaz gözlerim
tahttan inmiş gibiyim
saraylardan sürgünüm
yollar şimdi meskenim
yürür gider ayaklarım
yalnızlık olmuş kaderim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!