seviyormuş
ne çıkar ki bundan
durmamışsa kalbi
bunu söylerken
seviyormuş
gözler seni görmeseydi eğer
karanlığa da razıydı gözler
ve sözler seni anlatmasaydı eğer
lal kesilmeye de razıydı sözler
doğu'yla batı kadar uzak şimdi
beni benden alan gözlerin
suskun ve kederli
bir yas ki
dipsiz ve ebedi
renklerin en güzeli
sen üşüme annem
biliyorum kar yağıyor Kars’a
buz gibi donuyor şimdi ne varsa
cümle alem donsa bile
sen üşüme annem
bir ölüm merasimidir bu
biri gömülecektir topraklar altına
güneş doğu’dan kalkıp gelmiş
insanlar nefes alıyorken
biri gömülecektir
biri ağlıyordur
sen Şark’ta, ben Garp’ta
en son hangi bayramdı
hangi bayram gördüm seni, bilmiyorum annem
bugün bayram mı, onu da, bilmiyorum annem
susarsam yanarım
denizlere aşık olmak gibidir seni sevmek
gözlerinde vurgun yemek
kalbinin sonsuzluğunda yürümek
denizlere aşık olmak gibidir seni sevmek
bir uçurumun kıyısından sana bakmak
insanlara yaklaştıkça yalnızlığın artacaktır
çünkü dünyanın en yalnızları okyanustaki damlalardır
bir türlü kendileri olamazlar
oysa hep kendilerini ararlar...
bazen sessizce yürümelisin, bazen bir çığlık gibi
bazen parmak uçlarına dokunarak
bazen yerleri yerinden oynatarak
dağlar içinde yollar bulmalısın
bazen tüm gemileri yakıp ölümün tam ortasına
yürümelisin… varacak bir yerin varsa eğer
varlığın yeter
fırtınalar coşsa, denizler kaynasa
tüm gemiler, hazineleriyle batsa
valığın yeter
güneş olmasa bile, var sayarım




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!