İsa Yılmaz Şiirleri - Şair İsa Yılmaz

İsa Yılmaz

seviyormuş
ne çıkar ki bundan
durmamışsa kalbi
bunu söylerken

seviyormuş

Devamını Oku
İsa Yılmaz

gözler seni görmeseydi eğer
karanlığa da razıydı gözler

ve sözler seni anlatmasaydı eğer
lal kesilmeye de razıydı sözler

Devamını Oku
İsa Yılmaz

doğu'yla batı kadar uzak şimdi
beni benden alan gözlerin
suskun ve kederli
bir yas ki
dipsiz ve ebedi
renklerin en güzeli

Devamını Oku
İsa Yılmaz

sen üşüme annem
biliyorum kar yağıyor Kars’a
buz gibi donuyor şimdi ne varsa
cümle alem donsa bile

sen üşüme annem

Devamını Oku
İsa Yılmaz

bir ölüm merasimidir bu
biri gömülecektir topraklar altına
güneş doğu’dan kalkıp gelmiş
insanlar nefes alıyorken
biri gömülecektir
biri ağlıyordur

Devamını Oku
İsa Yılmaz

sen Şark’ta, ben Garp’ta
en son hangi bayramdı
hangi bayram gördüm seni, bilmiyorum annem

bugün bayram mı, onu da, bilmiyorum annem
susarsam yanarım

Devamını Oku
İsa Yılmaz

denizlere aşık olmak gibidir seni sevmek
gözlerinde vurgun yemek
kalbinin sonsuzluğunda yürümek

denizlere aşık olmak gibidir seni sevmek
bir uçurumun kıyısından sana bakmak

Devamını Oku
İsa Yılmaz

insanlara yaklaştıkça yalnızlığın artacaktır
çünkü dünyanın en yalnızları okyanustaki damlalardır
bir türlü kendileri olamazlar
oysa hep kendilerini ararlar...

Devamını Oku
İsa Yılmaz

bazen sessizce yürümelisin, bazen bir çığlık gibi
bazen parmak uçlarına dokunarak
bazen yerleri yerinden oynatarak
dağlar içinde yollar bulmalısın
bazen tüm gemileri yakıp ölümün tam ortasına
yürümelisin… varacak bir yerin varsa eğer

Devamını Oku
İsa Yılmaz

varlığın yeter
fırtınalar coşsa, denizler kaynasa
tüm gemiler, hazineleriyle batsa

valığın yeter
güneş olmasa bile, var sayarım

Devamını Oku