dört duvar arasında yalnızlık
hüzün dökülür sanki camlardan
pencereler kapalı, kapılar kilitli
tüm insanlar ölmüş sanki
perdeleri aralayıp da çıksan
kanatlansan göklere
Başkasını sevmek için vakit çok geç
beş duyu organımı da çaldı aşk benim
bir veda sonrası gözlerimi kaybettim
onun hayalinden başkasına hiç dokunmadım
tüm sözlere kapalıdır kulaklarım
adı bir mühür gibi durur dudaklarımda
Başkasını sevmek için vakit çok geç
beş duyu organımı da çaldı aşk benim
bir veda sonrası gözlerimi kaybettim
onun hayalinden başkasına hiç dokunmadım
tüm sözlere kapalıdır kulaklarım
adı bir mühür gibi durur dudaklarımda
cennetin yolunu bilen
o son insanı öldürmek gibiydi
acının narı
ve kalbimin cenneti
yer değiştirmiş gibiydi
kıyılmaz servetler terk edilmiş
kuşlar ne zaman mahkum düşerler, bilir misin
tüm gökyüzü onların olduğunda
her şeye sahipken,
kaybetmekten korktuklarında
bir insan ne vakit mahkum düşer, bilir misin
milyarlarca gün arasından
en güzelini seçmiş Yaradan
ya da en sıradan günü
seninle şereflendirmiş Yaradan
gözlerinle aydınlanmış geceden beri
Nehir şiir...Fransızca
Les rivières ont coulé sur mes cils
Jusqu'à ce qu’ils se sèchent, mon cœur a imploré
Quand la flamme a éclaté
Pour l’éteindre
desem ki senle başlasın
kalbimin zamanı
ve senle yazılsın ferdanın ahiri
desem ki
ölü toprağa nasıl düşerse kar taneleri
ve nasıl yok olurcasına hapsederlerse kendilerini
mutluluk Sensiz gelecek kadar
acımasız olmasın diye
gülmeyi unuttu gözlerim
yalnız ve biçareyim
imkansız bir umudu tüketir yüreğim
beklerim açılsın diye kapıları göklerin
gözlerinde keder varmış
giderken ağlıyormuş
güneş sanki o gün solmuş
denizler, çöl; çöller denizmiş
bir insan varlığını hatırlamak için
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!