her insan kalbinde sonsuz bir aşk ile dünyaya gelir
bu sonsuz aşkın sahibi de ancak ve ancak sonsuz olan Bir'i olmalıdır
fanilere duyulan hiçbir aşk nihayetinde mutluluk getirmeyecektir
çünkü Sonsuza ne eklersen ekle fark etmez
ruh yine o sonsuz olanı isteyecektir
her insan biraz aşıktır
biriktirdiği tüm gözyaşlarını
bir vefasız ardından dökecek kadar
her insan biraz zalimdir
ettiği tüm yeminleri
kalbimin alın yazısına hükmeden gözlerin
kim bilir nerede ağlıyor şimdi
ruhumun denizlerini dalgalandıran sözlerin
kim bilir hangi boşlukta çınlıyor şimdi
ihanetten bir duvar ölürü arasında iki kalbin
ağlama
ağlama n’lur
değmez mazi için döktüğün gözyaşlarına
geçmişin yangınlarını kül etmez pişmanlıkların
duvarlara vursan da başını
yaşandı ve geçti hayat
hayatı iki kişilk yaşayacaksın
mesela iki kahve söyleyeceksin
garson, ama karşıda kimse yok, dese bile
müşteri her zaman haklıdır, der gibi
yalnız olan her zaman haklıdır, diyeceksin
hayatı iki kişilk yaşayacaksın
dokunmadan yürürsün yerlere
içinden biri koşar senden çok öte
ilk defa görüyor gibidir gözlerin
ilk defa nefes alırken çarpıyordur yüreğin
inadına yalnız yaşayacaksın
aldığın ilk nefesten sonrası
ve hatta ikinin üçüncüsü bile
yalnız varacak ciğerlerine
iki gözle baksan bile
tek gözünle göreceksin sadece
sadece inanıyorsan sahip olabilirsin
hadi gözlerini aç yalnız değilsin
varsa umudun aşktan yana
sonsuza dek kalbimi çalabilirsin
suyun ateşe döküldüğü yerdesin
gün gelir
bir hayal için tüm gerçeklerini ortaya koyar insan
vazgeçer, vazgeçilmez neyi varsa
bir yalan bile olsa
mutluluk bir bakış kadar kısa
acı sonsuz kadar bile uzun olsa
kendimi,
okyanusa akan hırçın bir nehrin kollarında bulduğumda
dalgalarla mücadele etmeyi bıraktım
gitmek istediğim yer, öleceğim yer olsa bile...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!