bütün umutlarımı alır da gelir
tüm umutsuzluklarımla döner de giderdim
çok zor şimdi
çok zor
nefes almak karanlıkta
ve yalnızlıkta
iyi ki burada oturmuyormuşsun
çıkmıyormuşsun ikide bir karşıma
bakmıyormuşsun sır dolu gözlerime
alay edercesine geçip gitmiyormuşsun
hayalinle dokunuyorken kalbime
gözlerimden silinirken gözlerin
bir kalp ağrısı başlar derin mi derin
devasa bir boşluk olur hayalin
girdap girdap boğulur nefesim
gözlerimden silinirken gözlerin
derler ki kelimeler denizinde
küçücük bir damlaydı ihanet
şeytan onu seçti
tüm denizi yakmak için
onda buldu en büyük kudreti
yine derler ki
sadece karalasın kağıdı
hiçbir anlam ifade etmesin
hiçbir şey anlatmasın çizgiler
sadece beyazın masumiyetini
boşluğun karanlığını
dokunuşlarıyla aydınlatsın
Bir uğultu duydum
Koşup camları açtım
Bi de ne göreyim
Senin oradan geliyorlar
Kokun kapılmış rüzgârlara
Derin derin içime çektim geceyi
hayat dipsiz nehirlerin sığ kaylıklarından geçer
dünya dolusu bir yalnızlık içinde kaybolur düşlerim
eyvah bu bir yangın deniz ortasında etrafımı saran
cesedimin külleri ile beslenir damlalar
ölümün yosunlu kayalarına çarpar dalgalarım
büyüdükçe tüketir yalnızlığım
bir kahkaha attı derviş, aşkın öldüğünü duyunca
insanlar şaşırdı, bir cevap beklediler
derviş gülmekle yetindi ve ardında uğultular bırakarak gitti
çölde giderken akreplere sordu aşkı
ölmüş olmalı dediler, biz zehirledik onu
hüzünlendi, yoksa gerçek miydi aşkın öldüğü
kalbimin çöl saatinde
ateşlerimi körükleyen
bir deniz vardı gözlerinde
ruhumu rüzgarlarına kaptıran
dalga dalga beni benden alan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!