İsa Yılmaz Şiirleri - Şair İsa Yılmaz

tüm o güzel şarkılar
bir sağır için söylense ne çıkar
insan gün gelir kalpsiz birini bile sever
ve vazgeçer
ya da öyle sanır

You are flowers in my garden
You don’t afraid of sunshine
I am criying when interrupted rains
Your roses grow red, white, green
I am a nightingale that telling you
And singining joyful songs for you

keşke gitmeseydi diyeceksin
durup durup aynı soruyu soracaksın
nasıl gider diyeceksin

keşke gelmeseydi diyeceksin
bakmasaydı, konuşmasaydı

çölün ortasında yağmuru beklersin
kendi gelmez
yerine serabını gönderir ya
sahtesine dahi bin can adamış gibi
ardından koşar koşar koşarsın ya
ne vakit biter bu çile, diye sormadan

taşlar konuşuyor parmaklarımın ucunda
hayalden bir sen var
her taş sessizliğinde
desem ki sus artık
susarmısın çöl gibi ateşler içinde

mutluluk Sensiz gelecek kadar
acımasız olmasın diye
gülmeyi unuttu gözlerim
yalnız ve biçareyim
imkansız bir umudu tüketir yüreğim
beklerim açılsın diye kapıları göklerin

gözlerinde keder varmış
giderken ağlıyormuş
güneş sanki o gün solmuş
denizler, çöl; çöller denizmiş

bir insan varlığını hatırlamak için

bir şarkı çalar
zamanın kapıları kırılır

bir şarkı çalar
tüm kapılar kapanır

bazen rüyalar seçer insanları
bazense insan bulur en güzel rüyalarını
zamansız hediyeler sunar kader
mesela bir uçurumun kıyısında sever insan
göz açıp kapamış gibi kısa
ama sonsuzmuş gibi upuzun

oradaydı
parmaklarımın ucunda
oradaydı
dokunsam kaybolacak hayal gibiydi
oradaydı
kalbimi avuçlarında