bir şarkı söylemek.. geceye doğru
yıldızlara bakarak, sessizce ağlayarak
uçurumun denizle kesiştiği yerde
rüzgarlara karşı, dalgaları susturarak
kapasam gözlerimi
gece gibi çöksem güneşin üstüne
sınırları aşıp bir melek gibi
gelir misin düşlerime
ruhumu alıp bedenimden
asla uyanmamacasına
eski çağlardan kalma bir şarkı
bir gece yarısı
karanlık bir sokakta çalınır
bu şarkıyı sadece bir insan işitir
bir adam nehirlerin tersine yürür
burası yalnızlıklar ülkesi
bu bir şiir değildir
şiirler hayatı anlatırlar
anlatmalılar
ben ölümden bahsetmek istiyorum
bir intihardan
gözlerinde bir yağmur izi
belli ki kırılmış yüreği
bilmem kaç şimşek çarpmasından sonra
küllerinden dirilip de yürüyor gibi
son nefesinde sayıkladığı ömrü
bir savaş meydanında yazılmış sanki
bir cinayet sonrası yalnızlığı
ve o geri dönmez kurşun sesi
dudaklarda bir ayrılık nefesi
söndürmese de firakın alevini
ağlarsın bir cinayet sonrası
…
güneş battıktan sonra
karanlığın çökeceğini herkes bilir
SEN gittikten sonra
güneşin doğmayacağını
yalnızlığa başkaldıralım, dedi adam, var mısın
var mısın tüm korkuları bir yana bırakıp
ölümlere yürürcesine gelenekleri
ve töreleri ayaklarımızın altına alalım
var mısın insan eli değmiş tüm tuzakları birlikte aşalım
var mısın ölüm meleği gelene dek
sevdin mi bir köpeği seveceksin
ölümüne sadık ve itaatkar olacak
onu en güzel kemiklerle ödüllendireceksin
bir gün kuduz olup azı dişlerini geçirse bile kalbine
bir hayvanı sevmiştim, olur böyle şeyler, diyeceksin
karanlığın düştüğü her gecede
aydınlığın yüzünün güldüğü her sabahta
bulutların yaş döktüğü her günde
beyazlardan görünmeyen yollarda
mutluluktan, üzüntüden geçilmeyen yıllarda
ihtiyacım var sana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!