İsa Yılmaz Şiirleri - Şair İsa Yılmaz

Küller için söyleniyor şarkılar
Her esintide biraz daha uyuyor ölüler
En büyük dahileri doğurur sadece en büyük acılar
Et ve kemikten içre bir şeyler var
Ruhun dipsiz odalarında çığlıklar
Hiç susmadan konuşuyor laller

çırpınıyor bir adam
okyanusun orta yerinde
boğulurken damla kadar insan
kanayan gözleriyle

çırpınıyor bir adam

ölümü beklerken buldum seni
beni bin kez öldürdün
oysa ne güzeldi günlerim
bir oda, bir sandalye, bir pencere
ve bir de yalnızlık loş duvarları saran
ha bir de güneş

yağmur duasına çıkmış susuzlar gibi
çaresiz yüreğim açmış da ellerini
cenneti bekleyen bir günahkar gibi
korku içinde ve ölümüne kederli

affedeceğin günde hayali

….

*
***

derinlerden gelen bir ses gürledi

elini kalbinin üstüne koy ve düşün
neden bir ölü taşır yüreğin

sel gibi ağlarken gözlerin
neden bir çift gül yeşertmezsin

öyle bir gidesim var ki
dağ gibi yürüyerek
kıyamet gibi kükreyerek
göğün tüm nefesini içerek

öyle bir gidesim var ki

kapasam gözlerimi
gözlerinin ta içinde
bir daha uyanmamacasına
ölüme dalarcasına
çıkartıp bedenimden ruhumu
cennete yükselircesine

ağlamaklı tüm hislerim
ve sözlerim zehir gibi içime akmakta
bu nasıl güneş ki zamansız batmakta
ey hayat
bu kadar acımasız olmak zorunda mısın
bir boşluğa dökülen su damlası mıyım

gitme
sancılar saplanır bağrıma
bir ölüm yayılır yüreğime
nefessiz kalıyorum her saniye
gitme.. tüketme ışığını dünyamın
beni böyle bırakma çaresiz