Adam bir resim çizdi
Bir meydan ve hıncahınç insan...
Neresinden bakarsan bak
Yalnızlık dedi adam
Konuşan, gülen, eğlenen
Kavgalara tutuşan
o en büyük savaşı kalbinde yaşıyor
ruhunu okuyabiliyorum
kapılar açık, surlar yıkılmış
bir okyanus tüm bentleri devirmiş
felaketlere hadi gel demiş
ama güçsüz, ama yalnız
okyanus büyüklüğünde
bir mezar kazmak istiyordu kendine
oysa bir tabuta bile sığmıyordu
hiç kimse olamayan ama herkesi isteyen
o sonsuz tavrından vazgeçmişti şimdi
tek dileği yok olmaktı
Saçlarını tarıyor ölüler
Korkuyor mezarlıktaki aynalar
Çürümüş kemikler bile hayaller kurar
Gün gelir insan kalpsiz de yaşar
Ruhunu satmışken şeytana melekten maskeler takar
bilmiyorum
hiçbir şey bilmiyorum
düşünmek de istemiyorum aslında
her insanın böyle bir özgürlüğü olmalı belki de
belki susmak, gözleri kapamak
hiçbir şey düşünmeden beklemek
hazreti İsa’ya bahşedilen o büyük mucize
bana verilmiş olsaydı eğer
dudaklarımdaki o tılsımlı sözleri
bana aşık olsun diye kalbine üfler
hiç kimseyi sevmemişçesine
yeniden dirilmeni sağlardım
Bugün hangi maskeyi takmıştınız bayım!
Yine kral mıydınız?
Mikrofon başında yine esip gürlemişsiniz(!)
Şimdi ürkek ve titreksiniz...
Bugün hangi maskeyi takmıştınız bayım!
masumiyetini yitirmiş yaşamak
hayat duvarlara çarpa çarpa
yerlerde sürüne sütüne kirlenmiş
ve insan
kullanılıp kullanılıp bi kenara itilmiş
Dans la glace tu as laissé ton beau visage
A chaque regard, il m'attriste
Mon âme frissonne, lorsque les souvenirs se retrouvent dans le verre
C'est d'une balle que se retrouve paralysé le visage du bonheur
Cette douleur profonde s'amplifie avec le temps
When the full moon born in the darkness of the night
When people sleep, birds and even wolves
Only, could you sing silently a songs for me
Just, hear you it, and imagine me
Let us run down all the way
Let us discard all cities
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!