yakıyor mu gözyaşları
öldürüyor mu ayrılık
zor muymuş yaşarken ölüm
oysa
uzaktan ne güzel ağlardı elin anası
uzaktan ne de güzel ölürdü elin oğlu
ne vakit
acı bir saniyeye
ilişip kalırsa yüreğin
belki de doyasıncaya
için kuruyuncaya dek
ağlamak için
ey mutluluk sen o kadar acımasızsın ki
sonsuz vaatlerle başlattığın her şeyi yarım bırakırsın
bazen bir insanın gözlerinde belirirsin
bazen birkaç sözcük sonrası büyülersin
bazen güneşli bir günde insanların karşısına çıkarsın
inanmışsanız bir şeye
ve adanmışsanız Rabb’inize
tükürün korkunun yüzüne
inanmak avuçta bir kor olsa bile
kırbaçlar inse, yıldırımlar düşse
adam bir rüya gördü
sonra uyandı
rüya gecede kaldı
adamın aklı rüyada
nedensiz içlendi
bir şiir yazdı
Kıyısından izleyeceksin hayatı
Hiç dokunmadığın denizleri izler gibi
Yamaçlarında yürümediğin dağları izler gibi
Hiç gitmediğin ülkeleri filmlerden izler gibi
Kıyısından izleyeceksin hayatı
geceyi bilmezdim
güneş beni böyle kırmasaydı
kalbim paramparça olmazdı
dostluğumuza ihanet bulaşmasaydı
beni görmezden geliyor
yıldızları yok bu gecenin
göğe uzayan rüyaları da yok
kapısı, kilidi yok bu yüreğin
efendisi, kölesi de yok
kimsesizler mezarlığı olmuş şu garip gönlüm
sevmeyen sevmesin, dilenmem arkadaş
güneş hiç doğmazmış cesetler üstüne
ışıktan bir yürek olsaymış.. istemem arkadaş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!