“benim sadık yarım kara topraktır”
insan ve sadık yarı kara toprak
ikisi birbirlerine hayat bahşeder
ilk önce toprak insana can verir
sonra insan toprağa
baştan aşağıya dolaşır bedenimi bir ürperti
hülyalar çoraklaşır içimde
büyüleyici bir dolunay gecesinde
yorgun düşer umutlarım
günahlar zihnimin yüklenemeyeceği cinsten
bütün adreslerin çoğu yanlış
haziran sonu sabahı bütün sokaklar
bir fırın ağzı gibi insanı kapıyor
çiğniyor, yutuyor
ara yerde bir gölge parçasına
şimdi sonbahar iklimi
uzak tepelerde kar
içimde efkar eriyor
savrulmuş , masa üstünden şiirlerim
kulağımda bir memleket türküsü
bugün yeniden esiyor rüzgar
çiçekler açıyor gökyüzü
deniz kokuyor
martıların da simit yediği
sarhoş vapurların güverteleri
her dalga gelişinde
ne zaman sarılsam korkularıma
güneşin sıcaklığı içimi üşütür
konuşmaya yeni başlayan bir çocuk gibi
her sabah acılarımı yeniden içmek için
tanımadığım birilerinin yardımına ihtiyaç duyarım
henüz fetö
gerçek yüzünü göstermemiş
henüz 17-25 aralık
emniyet-yargı darbesi yaşanmamıştı
sol çevrelerin organize ettiği gezi isyanına
fetönünde çaktırmadan
kaç gözyaşıdır mahzun kalplerden dökülen
upuzun gecelere
kaç iniltidir pişmanlıkla ateşleri söndüren
kaç yakarıştır kalpten ıstırapla yükselen
kaç gizlemektir sırları gündüzlerden
söyle ki öğrenelim ey nefis
sana geliyorum…
mayıs gecelerini beklerken
kalbim ateşlerden ateşken
aşkını pelesenk eden çatlamış dudaklarım
kısık bir sesle söylerken şarkımızı
rahman süsleyince zamanı rahmet rahmet
ruhumuzla bütünleştirip doldurmuşuz çağlara
kirpiklerine sevinçten inciler konduran annelerce
kanadını alevlerle yakan pervanelerce
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!