bir kaç eski kitap
meşin ciltlerin çoğu kıvrılmış
bir kısmı da arkalarından çatlamıştı
gün ağır ağır dönerken
ezana bir saat vardı
gözlüklerimi taktım
öyle ya, haydi hatırlayalım bakalım
kaç ev değiştirdik
kaç komşumuz oldu,
kaçını aile fertlerimizden saydık
kaçıyla hafif limoni olduk
yemyeşil yüreği yanıyor yurdumun
alevler gökyüzünü yutmuş
toprak ağlıyor sessiz
on kahraman
on yitip giden nefes
alevlerin kucağında kaybolmuş
Ey gönül, cürm ü hatâdan özge ne kârın senin?
Lutf u ihsân eylemek her dem şiarın O'nun.
Dışta arama Hak'kı, can mülkünde gizlidir,
hastane koridorları uzadıkça uzadı
gitgide küçüldü adımlarım
kolumda serum
bugün de yanındayım kızım
dün de buradaydım
önceki gün de
"Allah ancak bir tek ilâhtır." (Nisa, 4/171)
şeksiz, şüphesiz kalbimle tasdik , dilimle ikrar ederim
kendi kendime söylediğim gibi,
başkalarına da tebliğ ederim açıkça
herkes de böyle söylesin diye
güneş küçük sanılır uzaktan bakılınca
göz dayanmaz amma
çıplak gözle bakıldı mı
insan anlar onun gerçeğini
rüyada görsen onu
Kalben tasasını merak etmediğin birine
“nasılsın” diye sormak, aşka ihanettir.
Gözün gözden kaçtığı,
sözün mecburen döküldüğü yer,
Belki bir gün yaşlanacağım ama
asla ihtiyarlamayacağım.
Yaptıklarımla, duruşumla, gülüşümle
son nefesime kadar
genç kalacağım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!