İnsan yüreğinde büyüttüklerini
kelâmıyla mı anlatır daima?
Kelimeler midir her hâlin tercümanı?
Harf harf mi yazılır umutlar, sitemler,
yeni bir günün kızıl şafağı gelsin diye
susasın diye tüllenen her seher sağanağı,
el ayak çekilmiş
alaca karanlıklardan hayal meyal
gözyaşları bırakıp
gidiyorsun
hayat denilen şey evlerin bahçelerinde
kapı önlerinde akıyordu
ninem hastalanıp yatağa düştüğünde
bir ona vefasızlık etmeyen misafirlerine
konu komşusuna
bir de çocuk seslerine tutunmuştu
elindeki bastona yüklemişti
taşımakta zorlandığı
iki soluk arası
araya sığdırılmış
anlatınca kısa ama
yaşayınca
ayağındaki ufak kırığın içine hapsolmuştu
aksi takdirde engin gökyüzü
onun kanatlarının altında olacak
ve istediği dala konacak
dilediği tonda şakıyacaktı
yüreği yanıyordu,
köz düşmüş gibi çıplak duyguları
içindeki isyan savaşını duyabiliyordu
karaltılar geçiyordu
eminenin kara gözlerinden
akşam, oturmuş sobanın başında
çorbalarını yudumluyorlardı
benim obanın yemek yeyişi malum
akşam olur, çoluk çocuk
büyükçe bir sofranın başında toplanır
herkesin elinde bir tahta kaşık
her renkten pencereler açıldı
azgın emellerin aynalarına
yüzlerimizi seçemez olduk
işsiz kaldık, kalbimiz katılaştı
aşsız kaldık, ruhlarımız dalaştı
sessizce yürüyorum
büyük büyük cümleler kuruyorum zihnimde
sonsuzluk perdesindeki bir oyunun
son cümlelerini
yeniden ve yeniden
şu hayatta en iyi neyi yapıyorsak
ey busesiyle bana sevgi sunan endülüs kızı
ey gamzesiyle ta kalbimin içini dağlayan güzel
acaba ben sana ne yaptım ki
hayallerimi çok oyaladın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!