Hakikat Yolunda Gönül
Hacı Bayram-ı Veli Hazretleri'nin "N'oldu bu gönlüm" nutk-ı şerifine nazire ve hürmetle, "Mefâîlün Mefâîlün Feûlün" aruz kalıbı ile kaleme alınmıştır.
Dalıp ummâna hayrân oldu gönlüm
Gidip kendinden ihsân buldu gönlüm
Cihan mülkünden el çekti tamâmen
Her sonbahar akşamı
Yağmur gibi yükseklerden yumuşakça iniyordu zemine
Yağmurca söylüyordu türküsünü .
Ak ,pak saf ve berrak bir sesle, ahenkle
her canlıya özel olarak dokunuyordu
İnsanlar iniyor bayırdan aşağı,
hoş devinimli yaprak denizinin saldığı,
göz kamaştırıcı,
kırmızı buharla şekillenmiş,
Sahi
Neden bazıları ,
bir daha asla girmeyeceklerini bildiğimiz odalarına,
eskisinden daha fazla siniyorlar?
hani bir fikre kapılırsın belli belirsiz
bir ekmek alırsın
kokusu bir açlığı kızdırır bir yerlerde
bir yoksul vardır hemen köşede
ekmeğin elde taşınması bile burkar içini
Sen bir mavi ışıktın,
El değince sönen,
Gölge düşünce kırılan.
Ama ben, asla korkmadım sana dokunmaktan,
Çünkü aşk, küllerin bittiği, acının dindiği yerdi.
çözülüyor her şey
kum saati misali yavaşça eriyor düşler
kırkı çıkmamış bir bebeğin
dudağının kenarından akan gülücük gibi
bir kelebek gibi
üç gün üç gece
nice zaman var ki
simli aynalarda uykular bölünüyor leyla
gecenin son vaktine onlarca efkar yağıyor
adanmış özlemler kör kuyulara gizlenmiş leyla
sahralara savrulan ayrılıklar zehir
sabah ve soğuk
ölü bir şafak örtmüş üstümü
bütün kör duygularım uyanık
henüz söylenmemiş şeyler ezberimde
hayallerime en olmayacak tohumlar ekiliyor ölüm adına
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!