İlkay Coşkun Şiirleri - Şair İlkay Coşkun

ferhat

ben’li aşıklar sahte gecelerde
dağı taşı kimse delmiyor ferhat
elif şiirler kayıp hecelerde
zorluklara kimse gelmiyor ferhat

adalet

ay ve güneş aynı yerde durduğu
kainatın yazısında adalet
bol bol nimet insanlara sunduğu

Âdem’in İlim Kitabı

’Aşk meydanı, erenlerin ve bilenlerindir’
Hünkar Hacı Bektaş

bir çocuk daha doğar, bir bilge daha ölür ardımızda yeniden

aylak fikri

1
saati kur, yarın bayram namazı Fikri
gün ışıyacak, sokaklar çağıracak seni
beş dakika daha uyumayı kâr sayma

Aynı Hizadan Muttali

son uca eklentiler ile peşinden çekiştirmek var. hayatın
verdiği en büyük haz bu olmasa gerek, içe açılan kapılar var
keyfiyete ne demeli, dağına tutunma yollarından artakalan
çıt kırıldım ve nazenin, hışırdayan yüreğin yanıbaşındayken

Arif Çocuk

gözlerin gözlerin
orta doğunun çocuğu
depderin uçurum çukuru
ne kocamanlık var sözlerinde

Arkeoloji Zamanı
1
kulaklarda büyük bir ezgi, zamanın gölgesi derinlerden... doğu ile batının karşı karşıya gelmesi gibi bir ilk değil sandığından. frigler ve muşkiler gibi güneşin toprakları kavuştağıdır. her batı doğuyu her doğu batıyı taşır, dünyanın yuvarlaklığının yasası böyledir. pisagor böyle söylemiştir ilkin kim bilir. her ne kadar güneşin şiddeti gölgeleri soğursa da güneşe doğru bakışlar daha çok yol güzergâhındadır. sırtlarından geçen yaz sıcağı ve kış soğuğunda antik çağ hep böyle tasavvur edilir.

2
tümülüsün sakladığı gordios gibi her yer lahit giz ana-dolu gözlerinden akan al damlası yas karası, kiralık değil sonuçta. imdi vurgunluk bu murattır gönüllerde yazılı. gözlerine su serptiğinden bellidir. unutulmayan geceler yine çelmeyi dönüştürür. uzun uykuda artık her an pencere ve balkon biçemleri yalnızında insan görünümlü. süzülsün güneş, eşiklere çömel, pencereleri sarmala. demem o ki hangi eskiyi okşayıp eğilecek zaman gerçeğinden... gömülerden sıyrılıp geleceğe devro(la)cak.

arzu halimiz

sorsan
herkeste hep aynı telaş
hayatı sil baştan yaşama arzusu
çocukluğa dönüş isteği

AyDos da Düş

sessiz uyuyor Ayazma zamanı, Pendik’e karşı dik
bengi su besleyen, mağrur eski bir avlu önündeydik
sırtımızı yasladığımız koca çınardı yıllar öncesinde
yönü esenlik dünya aleminin, şah damarına eşiktik

belli değil

ya anne, babadan
ya kardeşten, eş, evlattan
ya parasızlıktan ya çok paradan
ya hastalıktan ya da zamansız ölümden