İlkay Coşkun Şiirleri - Şair İlkay Coşkun

Ney’di Kalbi Kırık Zaman

1-ney: şekvadan uzak kayıp ağıtları toplayıp, kamışlık günlerini hatırlayan. hem soğuğu hem de sıcağı tatmış hali bütün dertleri kodlayandır. her bir boğum hüzünlere gebe kanboğazı, dokuz yara dokuz canboğazı. ah bundan mıdır kesik pareli yanar için, pişer daim insan-ı kâmil gibi. çocuk gibi saf efkarınla yâr ayrılığı, ateşlere koyar feryadıyla seni. hangi aşk yollarına düşüren mecnun olur? ahh kalbi kırık yürek, üfle hadi nefesinle tüm acılarını yelelerinde. Rüzgâr, sema dönüp arındırsın nefesini, yeniden doğrulsun ney zen im.

2-ney’di: gecenin abidliği, sırlarını saklayan cenne gibidir. açılacak elbet kapı, eski bir mücevher gibi giz buradayım diyerek. zeytine ve incire yemin olacak. derinlik ve bilgelik ölümü öldürüp öze inecek insan öze. incitmemek asıl olacak, zemmolunan söz incinecek. göze çarpan en kıymetli nüve dünya ömründe hasen kalıp iyilik bulacak. izdüşüm olacak kulağın zekâtına. gönülde yanan aşk ateşi cismine perçin olacak. Mevlana gibi dersek en doğrusu, “aşk bir neyzene benzerse, biz Ney ‘iz!” gönül doyuracak elbet aşkzamanı gelince.

Kretase Şehir Manzarası

hele valerianus elinde ezilmişken bir şehir
anlatmak zordur seni, bilirim trabzon
hadrianus’un mahzeninden çalınmak gibi bir şey
şiiri çekip almak azizin elinden, vesselam

Küre’den Düşe Şehir

durgun akıyor yalı boyunda zaman, ufuk önü yamaç
akşamın kızıllığında sevdanın demi, sarmalıyor hale
yaylaların eteklerinde yayılan rengarenk seremonide
avlu önü fesleğen,ayın şavkında saçını tarıyor güzel

Kuş-ağını Kuş-angel

dibe vuruşu dipsiz duruşu suskunluğunun
göze açıp pazarlaştırdığın gün henüz erken
timsal, koskoca bir göl boylanan adımlarınla
ki, her avcı kendi avlağında avlansın

Kuş a Tan Zaman

bildiğimiz şeyler üzüyor bizi hassaten
üzünçlü bi koşum hayal kırıklıklarıyla
lanetlenmiş bir ur gibi kanserini çağırıyor
nasılsa her kısık ses çığlık doğuracakken

Mağara

ateşten önce ayna vardı, bir iç ayna
insanın mağaraya döneceği zamanda
ava çıkarak beklettiği geri dönüşlerde
tutsaklık ve yalnızlık kuytuluğundaydı

Hava Su ve Toprak

baharla beraber
cömertleşir güneş

ürkütülen güvercinleri

Med-Cezir'Den/Gİzi

insan her zaman konuşur. ebkem tanıklığında
tenhalığından çok kayıplarından neşet edendir
rüya veya hayal yada fantazmagorya yanında
tavır, alıcısının pençesinde, hayat böyle bilinir

Onuncu Yıla Güzelleme
Vildan’ıma

zaman insanı yorsa da mutlulukla yaşanmış ömür, aşkları yıllandırıyor her zaman. geleceğe anlam katıp değerini artıran hayatın ta kendisi oluyor. koca bir ömür gıptadır bir yastıkta yaşanmışlık. bir resmin her tabloya sığmayacağı bir aşk bizimkisi. iyi günde kötü günde diyerek başlar ya. hani hayat güzel temenniler, dileklerle iç içe umutlar billur. yüreğimizle bitişik sevdamız bir merhemdir bize ne de olsa. dalga dalga yükselen hep duru iç sesimiz bir musiki nağme gibidir.

ah! şen göynüm nasıl olsa her rüzgar limanını buluyor bak yine. olacağına varırken zaman çağırıyor bizi gerçeğine. yüreğimiz her dem sevdasına yürürken aşkımıza dokunulmasın. sevinci kirpiğinden dökülen sevdiğimsin ne de olsa. gül bahçesi gönlümüzde hep laleler gülibrişim kokular büyütsün. sümbüller goncalı içimizdeki gül gürbüzleşti hep yine. yaşama sevinci denen perimiz hiç ölmesin. aşkıyla pirdaş olan meşk yolunda her gülşene yeni bir bağban bulunsun.

Sözcümle - İlkay Coşkun
-----------------------------------

hele bir de biraz
tanınıyorsan bu hayatta
yaşadığından çok