İlkay Coşkun Şiirleri - Şair İlkay Coşkun

Biri Bize Malatya Desin

ortasından ırmaklar geçen şehirler gibiyiz
Derbent'te adını anıp Tohma'da çağlayan
uzağında değil kentin içindeyiz sanki
Aspuzu'da sönmeyen kuyulardan çıkan

Biz

biz
ellerimizde gül
gözlerimizde sızı taşırız

bize dair
1
gönül ırmağın taşkınlarda, gözeni aç çölüme
yüreğini yüreğime dokundur, gözlerini gözlerime
2
şubatın yalancı baharında efsunlandı bedenim

Bizim Şairler

gülistan içredir bahçesi bağı
hoş kokular salar çiçekli dağı
bülbüle sevdalı sevgi sancağı
güzelin nazıdır bizim şairler

Koca Yunus

sabır hırkasını aşk ile giyer
pirlerin kırkların hocası Yunus
sırât-ı müstakîm yolunda gider
ikrarı nakşeden hecesi Yunus

Hayta

tutunur yağmur doluya
akar yüzlere yüzlere
hem yorula hem soluya
çıkar düzlere düzlere

biz türkler

eğerleri berkitilen atların
dağ yollarında rahvanız
acılar kaç odalı
kaç oda da biz varız

Boşlukta Zaman

göğsünde bilinç taşıdığından beri insan, kendisi ile boşlukları arasında bir bağ kurmuştur. yalnızlığı tetikleyen büyük bir metamorfoz izinde keskin bir bıçak yara, içinde saklandığı aralık, yüreğine ses ulayan kalabalık "ben bir başkasıdır" * kaybedip arandığın.

ömür döven, bir kırbaç gibi doygunluk. yaşanan acı ağzı büyük ölümlerle savaşmaktadır. saniyelerle koşturan saatler yanında cesaret. ıslığıyla yola koyulmak bu olsa gerek. nasıl olsa oyunlar hep aynı sahnelerde eşgüdümlü kuralsız oyuncak.

Bursa’yı Anlat

bana yeşili anlat
dört mevsim taflan yeşili
dim direk selvi boylu
göğe açılan aralıktan

Çağzede Çocuk

asrın ateş deryasında kağıttan gemisiyle. yola
başını okşayarak salanlar kızgın sulara alışık
karanlık el bilinen. tutuyormuş gibi yaparak iten
fırtına karaltısıyla zaman, dalga dalga kaybolan