İlkay Coşkun Şiirleri - Şair İlkay Coşkun

Ölüm

kepenkleri kapanan mutlulukların
üzerine oturur esmer yalnızlık
ve siner mezar taşlarına usul usul

Savaşın Zamanı

kusmakta gökyüzü, uyanmakta çocuk
yaşadığımız hep gelgeç bir arzuda
soğuk korku, sıcak umut ve savaş büyük
yaraların akranlığı dahi yenilmemişken

Sen Sen Ol

ölüp diril
ölüp diril
ölüp ölüp dirilme

Sen / Sizliklerim

tutuşur devri alemde
ruhumdaki kelebek
zamanın süzgecinde can
raflara kaldırılmış eskimişlikler

sen üşürken
-Suriyeli çocuğa-

bi koşu kısa mesafede yaşıyorsun çocuk
oyunların, şarkıların da direniyor
dudağında umut gülücüğünle yürüyorsun

Sevda

ömür bir rüzgâr
gözlerinden yüreğime akan
ya saklı gülüş ya saklı ağıt

Sevdam Yeşil Yeşil

seni sorunca bana kızaran kirazlar
parlak gök mavi, çepeçevre saklıkent
ve senli nisan gelir
zemherinin en çetin anında

Sevi

benimkisi bir gönül çağlayanı
gözlerimin gerisine gizlediğim umutlarım
içimde ki bir güzele tutulmuşluk mısraları
ellerimde herca-i yasemin demetleri

Seyranî

nar düştü yüreğe harladı közü
boynunu bükmedi dağlandı özü
zalime kükreyip hicveyler sözü
cevheriyle ışık saçtı Seyranî

Vergi Alıyorlar

Çarşı pazar demeyesin
Dizden vergi alıyorlar
Bakma ha aya, güzele
İzden vergi alıyorlar