İlkay Coşkun Şiirleri - Şair İlkay Coşkun

Sisi Kandır Gözlerinde

aynı duaya âmin derken
ikilikti farkındaydık

barut kokan nefeslerde

Susku Bağlamacı

dikeli direk, kıymık başı özgür
özgüven toplanır sıyrık yanlarından
dönüp içre, kolalı zeminde kaypak
kaydırır kalbini koskacaman ayrılık

Savaş Kaçağı

senaryolarda öpüşen ten
gülücüklerle oyalanır masalarda

yine ihaneti kusar ateş

Can Cana

bütün hinlikleri kuşansan da yarına
yalnızlığını taç yaparsın bağrına

acıların kabarır döllenen isyana

Selam Ver

toprağa, kuşa, kurda, ağaca
yoldan geçen vatandaşa
yuvasından çıkan karıncaya
selam ver

Sokak Gazeli

genç kız gülümsüyor yüzüme balkonda
küfür savurarak geçiyor yanımdan bir çocuk
yeni yetmenin biri sigara tüttürüyor köşede
bir başkası, liselinin ardısıra koşturuyor

Tıkandı Baba

Sultan Mahmut dolaşmaya çıkar tebdili kıyafet
kahveye düşer yolu, maksat ahaliyi ziyaret

kahvede, “Tıkandı Baba, çay getir, çay götür”

Yarına Epilog

bizim köpek havladı, sokağın alt başında
ihtiyarın elinde bir tas, sırılsıklam kaldırımlar

nidalar ayyuka çıkar, eskilerime göz koyar

Var Kaybı

hiç söylenmedik bir söz
ayağı kırık ağıt, suçunuz değil
karanlıkta hep güz sancısı

Vasiyetname

neyim var ki hüzünçekerlikten başka
deniz kenarında sahipli sahipsiz bakarkat
bir yudum acı kahvenin tadımı alınır
dağ birikmiş düş kırıntılarıyla eşiğimde