İlkay Coşkun Şiirleri - Şair İlkay Coşkun

Boş Çerçeve

gece gündüze yanıkken, bir şair neden susar
en uzağa, en dibe yollar uzamakta. Doğru
namlunun ucundaki gölge, gözkapaklarına taşır rüzgarını
sırra kadem yıldızın hepten kuyruğunu salar

İki Bayram Arası Aşk

bir karış havada aklın
olsun

gamzelerin güle oynaya

insan

yok
güzelliklerle bezenmeli
nefis benlik duygusu

Müslüman

müslümanın salası
çan seslerini bastırıyor

yine hınçla kusuyor ateş

leyla

düşlerin sandalında sürüklenen hayalin
ıslak sokaklarında musikisi çalınır
sırlar âlemine demir atan yalnızlığıma gebe
rıhtımında şahlanan son durak çırpınışım

Şair Biraz

çocuk haytalığı üzerinde
aşık biraz

göğü tırmalayan güvercin

Soma

is kokusu külden gelir
kançanağı gözlere inerken
demlenir acı, ateşte köz
üzerlerine düşerken gölge

Teknoroman/tik

ne yapıp ne edip yakmalı resmin köşelerini
aynı film sahnesi gözlerde oynayan
bir kızla bir oğlanın ayarlı çarpışması koridorda
salına salına yürüyüşü var ki her şey ortada

Şiir

ne zaman uydum şiire
gemilerim battı birer birer

dünlerimden artakalan

Dünya

ne çok yetişkinsin dünya
emek-efkâr, göğsün kavi

emzikli ninnilerce süt sağar