İki Dünya Toprağı Şiiri - Aykut Kınay

Samanlığa sakladım bir avuç zaman,
Fare sardı her yanı; yok oldu mekân.
Bir an geçti içinden, vardı bir kervan;
İçimden çıktı dört kollu canavar.

Topladım kudret ağacından tohum,
Kök saldı içimde iki dünya toprağı.
Seher vakti inledi gönül tasım,
Anam koku saçmış, bayram ola.

Samanlıkta kaldım, ben yabancı;
Işık söndü, yollar çıplak kaldı.
Tenim suskun, ruhum arar bir salıncak,
Dolunayda buldum kayıp bir levha.

Evvel zaman içinde yazdı mâh-ı lâhut;
Çatladı aynam, çöktü köprü başıma.
Yelkovan sustu, akrep yerinden çıktı;
Hatun sarstı: “Bitti rüya, kaldı dua.”