Mehmet Mert Kandemir Şiirleri - Şair Meh ...

Ayrılığa yazdığım son şiirdir,
Ben yeni denizlere açılıyorum.
Bırak hüznün yeri değildir,
Ben başka aşklara başlıyorum.

Buldum derdime devamı,

Küllerden ateşler çıksın istiyorum.
Çakıl taşlarından ise kayalar çıksın.
İmkansızlığa sürükleniyorum.
Damlalardan nehirler aksın.

Sözlerim seni getirmez yanıma.

Seninleyken bir şanım yoktu.
Sultanlık,sadrazamlık yoktu.
Şimdi sultanlık var.
Lâkin sen yoksun.

Eskiden sen vardın.

Yaptığın her şeyden haberdarım.
Çıkmaz sokaklardayım.
Ben gerçekte,
Senin sevdiğin kadarım.

Ruhuma işledi ruhun,

Bensizliği sen anlat,sensizliği ise ben.
Güneş bir başka doğardı eskiden.
Zamanında kıskanırdım seni,yabancı gölgelerden
Sinirlenirdim kelimelere seni betimleyemediğinden

Şimdilerde iki yabancıyız aslında.

Bedenim yatıyor musalla taşında,
Toprağa girdim bu gencecik yaşımda.
Yarım kalan hayallerim var arkamda,
Kazma kürek topraklar karşımda.

Senelerce canımı taşıyan bedenim,

O güzel sözüne mazhar oldum.
Altından tahtına ise sultan.
Ciğerine dolan nefes oldum.
Kalabalık orduna ise komutan.

Mutluluğun en güzelini gördüm.

Bu aşkım beni tarumar ediyor.
Başlamayan ilişki bitmiyor.
Nasıl oluyor bilmiyorum,
Olanlara aklım ermiyor.

Ardı sırası kesilmezdi gülüşlerin.

Çok sevdinde ne oldu Kandemir,
Güvendiğin dağlara karlar yağdı.
Çok inandın da ne oldu Kandemir,
Narin sırtına hançerler saplandı.

Şiirler yaza yaza uykunu bölerdin,

Herkesin bir isteği var bu dünyada,
Kimisi tatlı bir tebessüme,
Kimisi nazik bir teşekküre,
Kimisi ise masum bir teslimiyete razı.

Başkasına bakıyorken beni göremezsin,