Seninleyken bir şanım yoktu.
Sultanlık,sadrazamlık yoktu.
Şimdi sultanlık var.
Lâkin sen yoksun.
Eskiden sen vardın.
Bensizliği sen anlat,sensizliği ise ben.
Güneş bir başka doğardı eskiden.
Zamanında kıskanırdım seni,yabancı gölgelerden
Sinirlenirdim kelimelere seni betimleyemediğinden
Şimdilerde iki yabancıyız aslında.
Çiçekler vardı gözlerinde açan
Irmaklar vardı gülüşlerinden akan
Güneşler vardı bakışlarında,geceleyin doğan
Eşsiz bir manzaraydı,her noktasını şiirlere yazdıran
Sesini duymak,hapisteki insana umut gibi,
Kollarında uyumak,sağırken ağaçları duymak,
Çöldeyken denizlerde yüzmek,
Gökte ararken yerde bulmak gibi.
İnsan ölür,ruh göğe yükselir gider.
Hayli zaman oldu seni görmeyeli.
Musiki misali sesini işitmeyeli.
Bakışlarında kaybolup gitmeyeli.
Bu ayrılığın yazısını silmeyeli.
Hayli zaman oldu sevdiğim,
Limandan gemiler geçerdi.
Üsküdarda aklımdan sen geçerdin.
Huş ağacının dallarında kuşlar öterdi.
Aşk bahçeme tohumlar serperdin.
Sanat ile yaşar, sanat ile ölürsen
Adına destanlar yazılır
Cahil gelir, cahil gidersen
Ne mezarına yazı yazılır ne de bıraktığın bir şey kalır
Tek bir şey kalır, o da hiçbir şey bırakamadığındır.
Bakışlarımın sebebi yârim,
Gözlerimin parıldadığı yârim,
Kelimelerin yetersiz kaldığı
Yıldızların sönük kaldığı yârim.
Hayallerimde sen varsın.
Her geceme doğan güneşsin.
Mutsuz hayatıma olan neşesin.
Yorgun ciğerlerime dolan nefessin.
Sen benim her gülüşüme vesilesin.
Kahve gözlerin narindir bakmaya kıyamam.
Hicranlar çektim,yârime kavuştum.
Elem doluydu yüreğim,buselerinde mutluluğu buldum.
Firâk deryasında yüzdüm,ardından gülzârlarda buluştum.
Levlalarda kahrlar çektim,afitâb gibi doğdun gamlarımdan kurtuldum.
-
Mert Yılmaz
Tüm YorumlarBabaaaaaaaaaaa