Bedenim yatıyor musalla taşında,
Toprağa girdim bu gencecik yaşımda.
Yarım kalan hayallerim var arkamda,
Kazma kürek topraklar karşımda.
Senelerce canımı taşıyan bedenim,
Şimdi üzerine atılan toprakları taşıyor.
Bu dünyaya geliş sebebim,
Gittiğim yerden anlaşılıyor.
Kibrine yenik düşme kandemir,
Kaleminin eşsizliğine aldanma,
Kibrine boyun eğme kandemir,
Güçlüyüm diyip rehavete kapılma.
Güvenme selvi boyuna kandemir,
Her boya uygun kefen bulunur.
Ağırbaşlılığına kapılma kandemir,
Her kul bir gün hesaba tutulur.
Bugün varsın,yarın yoksun.
Dünya benimdir diye düşünme,
Sultanlığınla övünme kandemir,
Cenneti cehennemden izleme.
Bu dünya fanidir,sanma bâki,
Uykuda geçen zamandır sanki,
Geçen ömre üzülüp yan ki,
Atılan toprakların altında boğulmayasın.
Mehmet Mert Kandemir
Kayıt Tarihi : 20.08.2026 19:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!