Sarıldım hep yokluğuma,
Tuhaf sesler yankılandı.
Kendimi bazen tanıdım,
Çoğunda ben bir yabancı.
Fırtına öncesi sefer,
Ayın on dördüne doğru.
Koştum yine, koştum O’na,
Her nefeste aktı tenim.
Durdum, sustu esintiler,
Yuttum kalan kimliğimi.
Zerrelere bölünen dün,
Geldi bana hâl sandığım.
Topladım nurdan kırıntı,
Döndüm içimdeki sese.
Yaşlar süzüldü ardından,
Duydum noktayı derinde.
Kayıt Tarihi : 13.08.2026 13:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!