Aşk Ver Yoluna Şiiri - Aykut Kınay

Sordum erenlere, nice imiş yollar;
Halktan ayrı Hakk’a vuslat mı ola?
İmdi canı sığmaz yalan mülke,
Ya İlâhî, yâ Rab, aşk ver yoluna.

Bir dolu bardak kırdım, içi boş imiş;
Kana kana içtim, gözümde çapak.
Süt dişim düştü, meğer özüm kulak;
Ya İlâhî, yâ Rab, aşk ver yoluna.

Dedim: “Kendini bilmek sefer imiş.”
Dedi mor menekşe: “Sana vatan gerek.”
Aradım kendimde ol devlet diye diye,
Ya İlâhî, yâ Rab, aşk ver yoluna.

Seccademi yaydım, takkem taç imiş;
Hayrette kaldım, kendime yolcu.
Tesbih der durur: “Vardığın O olur.”
Ya İlâhî, yâ Rab, aşk ver yoluna.